10 DE ELECTRONENTHEORIE. 



kingen zijn te beschouwen als eene andere uitdrukking van 

 de wet van Biot en Savart. Zij drukken uit dat de arbeid dien de 

 magnetische kracht verricht als een eenheidspool langs den rand 



van een begrensd o .pervlak rondgaat, gelijk is aan de met — 



vermenigvuldigde hoeveelheid electriciteit, die per tijdseenheid 

 door het oppervlak heenstroomt, als de algebraïsche teekens 

 geschikt gekozen worden. Men krijgt de eerste der formules als 

 men voor het begrensde oppervlak dat van een oneindig kleinen 

 rechthoek neemt, waarvan de zijden evenwijdig aan de y- en de 

 z-as loopen. 



De volgende vergelijkingen : 



(8) 



geven antwoord op de vraag: wanneer liet magnetisch veld 

 verandert, welke electrische krachten werken dan? Zij vormen 

 dus de vergelijkingen voor de inductiewerkingen, en kunnen uit 

 de bekende fundamenteele wet voor deze werkingen worden af- 

 geleid door een redeneering die veel gelijkt op die waardoor men 

 tot de formules (7) komt. 



Bijzonder treffend is, dat deze weinige vergelijkingen de ge- 

 heele electriciteitstheorie bevatten, althans pretendeeren zulks 

 te doen. 



Wij kunnen b.v. vragen : welke wetten beheerschen de electro- 

 magnetische verschijnselen in den vrijen aether? Wij hebben in 

 (5) en (7) slechts q = O te stellen, en komen dan tot de verge- 

 lijkingen van Maxwell. 



Hieruit volgt verder dat de constante c voorstelt de voort- 

 plantingssnelheid van het licht in den aether. De vergelijkingen 

 van Maxwell laten namelijk voortplanting van trillingen toe 

 met eene voortplantingssnelheid c. Meer algemeen volgt uit die 

 vergelijkingen, dat alle electrische en magnetische verschijnselen 

 zich met de snelheid c voortplanten. 



Aan de boven gegeven vergelijkingen moet intusschen nog 

 ééne vergelijking toegevoegd worden, n.1. de vergelijking die 

 antwoord geeft op de vraag: wat is ilc kracht die in een electro- 



