DE ELECTRONENTHEORIE. 



11 



magnetisch veld op een electron werkt? Deze kracht wordt per 

 eenheid van lading gegeven door de formule : 



d + — [V . h] 



(9) 



De componenten dier kracht zijn: 



drr + — (Vj, h.,— v.hy), dy-f -(v.h,. — v^hg), 



dsH (Vxhj, — Vy hx) 



(10) 



De kracht hestaat blijkbaar uit twee deelen. Het eerste deel, 

 d, is het gevolg van de aanwezigheid van het electrische veld. 

 Daarbij komt een tweede deel, dat afkomstig is van het mag- 

 netische veld. De grootte van dit deel wordt aangegeven door 



- [V . h]. 



' Daarin stelt het teeken [v . h] een vector voor, loodrecht op 

 het vlak door v en h gebracht, en gericht naar die zijde, van 

 waar gezien de wenteling van v naar h tegengesteld is aan de 

 beweging der wijzers van een uurwerk. De grootte van den 

 vector wordt gegeven door het oppervlak van het op v en h 

 beschreven parallelogram. Wij merken hierbij op dat bij boven- 

 staande formules een geschikte keus van de richtingen der po- 

 sitieve coördinaatassen ondersteld is, zoo n.1. dat wanneer v met OX 

 en h met O F samenvalt, de vector [v . h] de richting van OZ krijgt. 



De laatstgenoemde kracht openbaart zich b.v. wanneer we 

 een magneet in de nabijheid van een kathodestraalbundel bren- 

 gen. Plaatsen wij de eene poql van den magneet in een hori- 

 zontaal vlak zijdelings bij den horizontaal gerichten kathode- 

 straalbundel, dan zien wij dezen in verticale richting afwijken. 



Met een tweede voorbeeld van 

 de werking van deze kracht heb- 

 ben wij te doen als wij een metaal- 

 draad beschouwen, waarin een 

 electrische stroom loopt, in een 

 magnetisch veld. Op den stroomge- 

 leider wordt dan een kracht K 

 uitgeoefend in den zin als in Fig. 2 is aangegeven. 



