§ 37. OPMERKINGEN OVER DE MAGNETISCHE 

 EIGENSCHAPPEN VAN HET ATOOMMODEL. 



A^olgens de algemeen geldende opvattingen doet een rondloo- 

 pend elektron, evenals een gesloten elektrische stroom, een 

 magnetisch veld om zich heen ontstaan. In eerste benadering — 

 voor groote afstanden tot de baan van het elektron — is het 

 veld hetzelfde als dat van een magneetje met moment: 



," = -^' (31) 



(<S' = opjjervlak van de baan; t = omloopstijd ^) ). De as van het 

 magneetje staat loodrecht oj) het baan vlak. 



Is j)^ het moment van hoeveelheid van beweging van het elek- 

 tron, dan is: S/r = p^ /2 m, en dus: 



(31a) 



2 me 



Neemt men p^, = n . h/'2 n , zooals bij de behandelde atooni- 

 modellen steeds werd aangenomen, dan vindt men: 



u r= ca. 5 n magnetonen -) (32) 



Men zou dus verwachten dat alle atomen — of tenminste de 

 eenvoudige modellen : II, He, Li, en het IZ^-molekuul '^) — sterh 

 magnetisch zijn, terwijl hiervan experimenteel niets gebleken is : 

 H2, He en Li zijn diamagnetisch'^). 



') Deze formule geldt voor een exakt periodieke beweging. Zie voor de aflei- 

 ding noot I bij deze paragraaf. 



2) Cf. H. Stanley Allen, Proc. Roy. Soc. A 90, Meeting 19 March 1914, 

 p. 17/18. Verder twee artikelen van Tii. v. Wereiue, Ann. d. Phys. 52, p. 283, 

 289, 1917. 



^) Bij meer gekompliceerde atomen is het misschien mogelijk dat de elektronen 

 gedeeltelijk in tegengestelde richtingen loopen, en eikaars werking opheffen. 



*) Het waterstof-molekuul zou 10 magnetonen moeten bezitten (Cf. W. H. 

 Keesom, Versl. Akad. Amst. XXIV, ]>. 02'), litl.")); men vergelijke hiermee de 



