§ 37.] TllEOKlE VAN liOHK IN VKKBANI) STAAN. 233 



De middelbare beAveging der variable Qi, do grootte van de 

 baan, en de helling van liet Ixianvlak ten opzichte van het 

 .f «/-vlak veranderen derhalve niet indien men een magnetisch 

 veld aanzet. 



De eenige invloed van het magnetisch veld is dat het baan- 

 vlak een precessie-beweging krijgt om de z-as (vooruitgaan der 

 knoopenlijn) : 



t,= ^^^=y') (VIII) 



Berekent men nu de gemiddelde waarde van de vektor- 

 potentiaal over een tijd T, zoo groot dat de knoopenlijn zeer 

 vele malen rondgedraaid is -), dan vindt men : 



T 



Lim Idf. ^1 = ^ = 0, enz (JX) 



o 

 r 



Lim l dt. ij'i — ^ — ^^\Ss' (X) 



O 



Het atoom gedraagt zich dus als een magneetje met moment : 



e 



c 



(^ + ¥^^'^0 ^-^" 



waarvan de as gericht is langs de 2-as van het koordinalen- 

 svsteem (dus volo-ens de richting: van het uitwendig magnetisch 

 veld). 



Heeft men te doen met een gas, bestaande uit atomen wier 

 baanvlakken alle dezelfde grootte hebben, doch gelijkmatig over 

 alle mogelijke standen verdeeld voorkomen, dan is: 



,s;=o |^' = i|^'| . (XII) 



Men vindt dus voor de totale magnetisatie per grammolekuul 

 (event. per gramatoom) 



-NAv.-r—e.S, (XlIT) 



4 TT C 



I') Deze beweging van de knoopenlijn is identiek niet hetgeen men gewoonlijk 

 aanduidt als de versnelling of vertraging van de elektronenbeweging door de 

 induktie-werkingen bij het aanzetten van het magnetisch veld.J 



*) Voor een magnetische veldsterkte M = lÜOO Gauss is y ongeveer 9.10» ; de 

 tijd 7' kan dus b.v. 0,0001 sek. zijn. 



