22 DE ELECTRONENTHEORIE. 



het feit, dat de stijgsnelheid der oliedruppeltjes telkens met 

 eenzelfde bepaald bedrag of een veelvoud hiervan veranderde. 



Intusschen was er vooreerst nog eene moeilijkheid. 



Bij de proeven van Millikax werd n.1. eerst voor de elemen- 

 taire electrische lading een des te grooter waarde gevonden, 

 naarmate (bij eenzelfden druk van de lucht in den condensator) 

 de straal a van het oliedruppeltje kleiner was. Dit is hieraan te 

 wijten, dat de formule van Stokes voor den weerstandscoëfficiënt 



« = 6 /r 7; a (IS) 



in het onderhavige geval niet geheel juist is. Bij de afleiding 

 van de wet van Stokes is aangenomen, dat het gas, waarin de 

 druppel zich beweegt, langs het oppervlak ervan niet glijdt. Dit 

 is echter, wanneer de straal van den druppel de grootte van de 

 gemiddelde vrije weglengte in het gas gaat naderen, wel het 

 geval. Men moet dan aan (18) eene correctie aanbrengen, en wel 

 moet in (18) de wrijvingscoëfficiënt ■>] der lucht vervangen wor- 

 den door 



V=^Sr' • • • ^1'^^ 



1-4- "^ 



' a 



waarin 7 eene constante is. Doet men dit, dan krijgt men goed 



overeenstemmende waarden. 



Wanneer men uit (18) en (lö), in acht nemende dat 771 = 



4 



-^ n o?' 8, a elimineert en aldus eene waarde van « afleidt, en 

 o 



daarna deze waarde in (17) substitueert, dan vindt men e even- 

 redig met ;; V2 . 



Hierin moet nu // door ?/' volgens (11>) vervangen worden. 

 Noemen wij e^ de waarde, die voor e verkregen wordt wanneer 

 op deze correctie niet gelet wordt, dan volgt: 



, ^ '1 



.w(.+ :). 



MiLUK.^N zette in eene grafische voorstelling e 1 s als functie 



