DE ELECTKONENTHEORIE. 23 



van — uit, en daarbij bleek, dat de verschillende punten inder- 

 daad zeer mooi op eene rechte lijn kwamen te liggen i). 



Uit deze rechte lijn is nu de waarde van e te verkrijgen 



doordat het snijpunt met de as der ordinaten direct de waarde 



i 

 van e * doet kennen. 



Hierbij kan nog opgemerkt worden, dat de aldus voor e ver- 

 kregen uitkomst niet meer afhankelijk is van de theoretische 

 juistheid van den vorm, die voor de correctie is aangenomen. 

 De uitkomst kan beschouwd worden als te zijn verkregen door 

 eene empirische extrapolatie tot het geval van groote druppels, 

 en voor deze is de wet van Stokes nog eens afzonderlijk bewezen. 



Millikan's aldus verkregen einduitkomst is: 



e — 4,774 (+ 0,005) X lO-i» electrost. eenh. 



§ 10. Fletcher 2) heeft nog een tweeden weg gevolgd om aan 

 te toonen dat bij de veranderingen in lading, die Millikan's 

 oliedruppels ondergaan, eene elementaire lading in het spel is, 

 die overeenkomt met de lading van een eenwaardig electrolytisch 

 ion. Deze tweede weg heeft het voordeel, dat hij geheel onaf- 

 hankelijk is van elke onzekerheid in den weerstandscoëfficiënt «. 



Als men met een electrisch veld van geschikte sterkte den 

 druppel zwevende houdt, staat hij niet stil, maar vertoont hij de 

 Brownsche beweging. Dit is zelfs eene ideale manier om de 

 Brownsche beweging waar te nemen en te bestudeeren, daar de 

 zwaartekracht bij deze proef door de werking van het veld ge- 

 heel opgeheven wordt. 



') In de latere proeven varieerde Milmkan ook den druk der lucht iu den 

 condensator. Daar de in (19) uitgedrukte correctie afhangt van de verhouding 



— , als / de gemiddelde vrije weglengte is, en deze laatste omgekeerd evenredig 

 is aan den druk p^ zoo is dan -- te vervangen door waarin nu h eene 



constante is. Voor deze proeven zette Mii.i.ikan dan ook e,^ uit als functie van 



1 

 j) a ' 



en vond hiervoor eene rechte lijn. 



*) H. Fi.ETCHKR. A verification of the theory of Brownian niovements and a 

 direct determination of the value of Ne for gaseous ionisation. Phys. Rev. 33 

 (1911), p. 81. 



