24 DE ELECTRONENTHEORIE. 



Stel dat in een bepaalden tijd t de druppel in deze of gene 

 richting, b.v. naar rechts (of naar links) op een afstand /J van 

 zijn oorspronkelijke plaats is gekomen. 



Men kan J een groot aantal malen meten en het gemiddelde 

 der "waarden van /t- opmaken. 



Hiervoor heeft Einstein i) de volgende formule gegeven, waar- 

 van de afleiding niet geheel zonder bezwaar is, doch die goed 

 uitkomt, en zeer vernuftig gevonden is : 



^=¥/' (20) 



waarin 7"=: absolute temperatuur, iY= aantal molekulen ineen 

 grammolekuul (constante van Avogadro), R := gasconstante voor 

 een grammolekuul (optredende in de formule p v=z R T). 

 Wij leiden uit (17) af: 



^ = ^-'>~^', (21) 



waarin e de elementaire electrische lading is, en <^ v' de veran- 

 dering in stijgsnelheid, die het gevolg is van eene verandering 

 der lading van den druppel met één elementaire lading. 

 Uit (20) en (21) volgt: 



2 RT f 



Hierin is « " weggevallen. Wij leeren dus, onafhankelijk van 

 elke onzekerheid in den weerstandscoëfficiënt «, het product Ne 

 kennen, wat juist zeer geschikt is om de quaestie uit te maken 

 of de elementaire lading al of niet dezelfde is als die van een 

 eenwaardig electrolytisch ion. 



Is n.1. ei de lading van een eenwaardig electroh'tisch ion, dan 

 kan men uit het electrochemisch aequivalent onmiddellijk het 

 product Nci afleiden. 



Fletcher vond iVe = 2,88 X 10^^ (1735 metingen van -^ bij 

 9 druppels). Uit de nauwkeurigste bepalingen over de electro- 

 lytische afscheiding van zilver volgt iV6,= 2,896 X lO^"*. 



') A. Einstein. Über die von der molekularkinetischen Theorie der Wiirme 

 geforderte Bewegung voii in riihondpn Flüssigkeiten suspendierten Teilchon. Atin. 

 d. Phys. (4) 17 (1905), p. 549. Zur Theorie der Brownschen Bewegung. Ann. d. 

 Phy8.'(4) 19 (190G), p. 371. 



