26 DE ELECTRONENTHEORIE. 



bewegen, dan worden de negatieve electronen ten slotte door 

 de atomen gevangen en vormen zij aldus negatief geladen gas- 

 ionen. 



In dit verband kan de vraag rijzen: bebben de druppels in 

 de proeven van Millikan wel ooit vrije electronen gevangen? 

 Of namen zij soms gas-ionen op? 



Hieromtrent is op te merken, dat Millikan behalve met 

 oliedruppels ook proeven heeft gedaan met glycerine en met 

 kwik. Bij kwik veranderde hij de lading van den druppel door 

 er ultraviolet licht op te laten vallen. Bij andere gelegenheid is 

 bewezen dat bij het beschijnen van kwik met ultraviolet licht 

 electronen van het kwik weggaan, zoodat dus bij deze proeven 

 zeker vrije electronen in het spel zijn. Hierbij verkreeg Millikan 

 intusschen dezelfde uitkomsten als bij zijne proeven met olie- 

 druppels. 



Nog zij hierbij opgemerkt, dat Millikan niet kon werken 

 met waterdruppels, maar moest w^erken met stoffen die niet snel 

 verdampen, ten einde een zelfden druppel gedurende langen tijd 

 te kunnen waarnemen. Zoo was hij b.v. in staat een druppel 

 3 uren achtereen in het gezichtsveld te houden. Hij kon dan 

 een groot aantal keeren het dalen en weer opstijgen van den 

 druppel waarnemen, en de daarvoor verkregen afzonderlijke 

 uitkomsten middelen, hetgeen noodig is om den invloed der 

 Brown'sche beweging te elimineeren. 



§ 12. Vrije electronen komen ook voor in metalen. Zij zijn 

 het wier beweging den electrischen stroom in een metaal vormt. 

 Daarentegen zijn de positieve ladingen vast aan de metaalatoraen 

 gebonden. De vraag doet zich voor: als in een metaal een elec- 

 trische stroom loopt, is er dan zoo iets als stof in beweging? Is 

 er dan massa in beweging? 



Als voorbereiding voor de nadere beantwoording dezer vraag 

 herinneren wij ons een eenvoudige lesproef, waarbij een verti- 

 cale cilinder waarin water is gegoten, om zijne figuuras in 

 draaiende beweging wordt gebracht. Men ziet dan, dat l)ij het 

 in beweging zetten van den cilinder het water niet dadelijk 

 meegaat. Omgekeerd draait na het ophouden der beweging van 

 den cilinder het water nog eenigen tijd door, totdat de bewe- 

 ging ervan ten gevolge van de wrijving is uitgeput. 



Ten einde dit verder mathematiscli te behandelen, in zooda- 

 nigen vorm, dat de uitkomst voor toepassing op het overeen- 



