DE ELECTKONENTHEORIE. ö 



aanbrengen van eene bepaalde electrische kracht, als zijnde 

 samengesteld uit de diëlectrische verschuiving in den aether en 

 de polarisatie van de moleculen, grooter is dan in den aether alleen. 



De diëlectrische verschuiving blijkt in verschillende diëlectrica 

 bij gelijke electrische kracht eene verschillende grootte te hebben, 

 verschillende moleculen worden dus in ongelijke mate gepola- 

 riseerd, m. a. w. in verschillende stoffen zijn de electrische ladin- 

 gen niet even sterk aan haar evenwichtsstanden gebonden. 



Denken we nu dat op glas een lichtstraal invalt. Dan worden 

 de electrische deeltjes in het glas aan het trillen gebracht. Dit 

 heeft tengevolge, dat de voortplantingsnelheid van het licht in 

 het glas eene andere is dan in den aether. Dit veroorzaakt weder, 

 dat het licht bij overgang in het glas, in het algemeen bij eiken 

 overgang in een ander medium, gebroken wordt. 



De mate, waarin de electrische deeltjes in het glas onder den 

 invloed van den invallenden lichtbundel zullen gaan medetrillen, 

 hangt af van de frequentie van de eigen trillingen, welke de 

 electronen onder den invloed van de quasi-elastische krachten 

 kunnen uitvoeren, in vergelijking met de frequentie van het 

 invallende licht. Dientengevolge zullen de voortplantingssnelheid 

 van het licht en de brekingsindex afhangen van de golflengte, 

 waardoor het verschijnsel der kleurschifting verklaard wordt. 



Wij willen nu de aandacht vestigen op een paar vraagstukken, 

 die meer bepaaldelijk door de eigenlijke electronentheorie tot 

 oplossing gebracht zijn en tot de ontwikkeling daarvan hebben 

 bijgedragen. 



In de eerste plaats de vraag hoe de brekingsindex n van de 

 dichtheid d afhangt. 



Laplace had hiervoor de formule 



, — = const (1) 



d 



opgesteld. Deze formule geeft echter de veranderingen, die n 

 tengevolge van veranderingen in d ondergaat, aanmerkelijk te 

 klein weer. 



Daarentegen was men empirisch gekomen t(jt de formule: 



— - — = const (2) 



