W. VAN DER VLUCtT. 



DE OUDE ATHENERS EN WIJ. 



(Voordracht, gehouden op 21 Februari 1917.) 



D. & H., Ter voldoening aan het gewaardeerde verzoek, dat 

 tot mij kwam van directeuren dezer, ook mij dierbare, stichting, 

 heb ik een onderwerp gekozen, waaraan ik den titel geef: „De 

 „oude Atheners en wij". Ik wilde, namelijk, gaarne U den indruk 

 doen deelen, dien studie der Helleensche oudheid bij toeneming 

 op mij heeft gemaakt: dat Athenae in de anderhalve eeuw tus- 

 schen Themistokles en Demosthenes onder ettelijke opzichten 

 een leerzaam spiegelbeeld geeft te zien van wasdom en gesteld- 

 heid onzer eigen samenleving. 



Tweeledig is, over het algemeen, het geheel der kenmerken, 

 bruikbaar ter bepaling van het groeitijdperk, waarin zich eene 

 gegeven maatschappij bevindt: de stand van haar geestelijk en 

 van haar volkshuishoudelijk leven. Wat de ons omringende 

 wereld haar vergelijkenderwijs nieuwerwetsch stempel opdrukt, 

 het is, éenerzijds, een wijdverbreid besef der geesten van te zijn 

 ontgroeid aan geloofsvoorstellingen, waarin zij vroeger rust heb- 

 ben gevonden, te moeten zoeken naar een herzienen kijk op 

 wereld en leven, meer strokend met hunne gewijzigde behoeften ; 

 en het is, daarnaast, die eigenaardige verschuiving in het stof- 

 felijk volksbestaan, te wier gevolge het landbouwbedrijf, de kost- 

 winning uit den voorvaderlijken tijd, al meer en meer wordt 

 overvleugeld door de twee jongere takken van rijkdomsvoort- 

 brenging: handel en nijverheid. 



Welnu, zoo van de éene als de andere dier twee bewegingen 



2ü 



