VI 



Over den geestelijken inhoud van het Christendom heeft de 

 schrijver niet diep nagedacht. 



Hij beweert, dat het Christendom geen „verschijiiseV^ mag 

 heeten, geen innerlijken, onvergankelijken geesteUjken inlioud 

 bezit; doch rechtvaardigt die bewering niet. 



Dat geestelijke stroomingen realiteit hebben als achtergrond, 

 uit geestelijke werkelijkheid ontspringen, en deze door de eeuwen 

 heen voortdragen, daarvan schijnt hij geen besef te hebben. Ten 

 minste aan het Christendom ontzegt hij alle blijvende realiteit; 

 evenwel zonder eenige toelichting, die als eene ernstige poging 

 tot rechtvaardiging van zijne meening ten deze zou kunnen 

 beschouwd worden. 



Van een voortplanten van geestelijk leven kan, volgens hem, 

 dan ook in eigenlijken zin geen sprake zijn. Men neemt — ver- 

 klaart hij — enkel uitdrukkingsvormen over, waarin ieder zijn 

 eigen inhoud legt. 



Beweringen, waarin wel betrekkelijke waarheid is te erkennen, 

 doch die door den schrijver kortweg als volstrekte waarheid wor- 

 den gegeven. 



Of hij deze opvattingen op de resultaten der hedendaagsche 

 godsdienstwetenschap heeft kunnen bouwen, mag zeker wel 

 betwijfeld worden. 



Trouwens, van een ernstig onderzoek naar het licht door die 

 wetenschap op het verschijnsel „godsdienst" geworpen, vinden we 

 in deze verhouding geen spoor. 



De schrijver heeft zijne negatieve conclusie dan ook zeer onvol- 

 doende toegelicht en niet wetenschappelijk gerechtvaardigd. 



Het kort samengevat oordeel over deze verhandeling moet 

 derhalve aldus luiden : 



Zij bevat eensdeels overtollig, en anderdeels onvolledig, niet 

 wijsgeerig doordacht, en daardoor betrekkelijk waardeloos werk. 

 Van eene bekroning kan ook bij dit antwoord geen sprake zijn. 



Uitgeschreven blijven de volgende prijsvragen: 

 1. Om beantwoord te worden vóór 1 Jan. 1920: 



Het genootschap verlangt eene ontwikkelings- 

 geschiedenis van de „bewustzijns- of er var in gs- 

 theologie" sedert Schleierm achek. 



