68 



AANHANGSEL. 



Wij denken het electrische veld E zwak in vergelijking met 

 de aantrekking die het electron van de kern ondergaat. Dan 

 wordt van /i (J) = O als vergelijking in |2 en van ƒ2 (»/) = O als 

 vergelijking in tj'^ telkens één der wortels zeer groot, en wel die 

 van fi{^) = 0, stel V„ negatief, die van ƒ1 (7/) = O, stel i]], posi- 

 tief. Daar wij bij eene stationaire beweging niet kunnen toe- 

 laten dat I of 7/ 00 wordt, zal, daar ƒ1 (?) en fo (r;) niet negatief 

 kunnen worden, |2 tusschen V, en |* , ^/^ tussehen fj] en ijI ge- 

 legen zijn, resp. met deze waarden samenvallen. Uit {20) be- 

 sluiten wij dan dat i tusschen li en I2 , V tusschen 7/1 en 172 

 heen en weer schommelt. De baan is dus beperkt tot een vier- 

 hoek ABCD (Fig. 19) 

 gevormd door de lijnen 



Beschouwen wij nu 

 een punt P van de baan, 

 niet gelegen in de grens- 

 lijnen van den genoem- 

 den vierhoek. Dit punt 

 kan in twee tegenge- 

 stelde riclitingen gepas- 

 seerd worden. Wij kiezen die beweging waarbij | toeneemt. 

 Hierbij kan in dit punt ?/ toenemen of afnemen. Laten wij, ten 

 einde de gedachten te bepalen, denken dat ?/ toeneemt. Voor 

 het tegenovergestelde geval gelden goheel overeenkomstige be- 

 schouwingen. 



Wij kunnen nu in {21) voor \^ fi (I) den positieven wortel 

 kiezen. Dan zal voor P^ ƒ2 (»;) ook de positieve wortel gekozen 

 moeten worden. Dit blijft zoo totdat een dezer functies O wordt 

 (het geval dat beide tegelijk O worden sluiten we hier uit). Zij 

 dit liet eerst met ƒ2 (^y) het geval: f2 {V2) ^=^ ^- Bij ij2 keert 

 tegelijk liet teeken van dij en van l/' ƒ2 (»/) om. De integraal 

 d 1] 



Fig. 19. 



ƒ 



, blijft toenemen. Hetzelfde geldt voor den omkeer der 



\^f2{v) 



bewegingsricliting bij 7/1 , en overeenkomstige opmerkingen zijn 



te maken betreffende' 



■ƒ 



y^ h (I) 



