38 DE ELECTROXENTHEORIE. 



gebotst, andere zijn bijna aan het eind van hun vrijen weg; de 

 eerste hebben nog slechts een geringe snelheid door de werking 

 van E verkregen, de laatste bijna het geheele eindbedrag; ge- 

 middeld hebben de electronen de helft hiervan gekregen. 

 De electrische stroom is dan 



e El _e^Enl ._, 



_ .ne — -^ (38) 



Imu 2mu 



of, volgens (36) 



Ne'^Enlu ,_, 



WR~^~ ^^^^ 



Daaruit volgt voor het geleidingsvermogen voor electriciteit 



Ne-nlu ,.^, 



"' = ^ëRT- <'"» 



Het mooie van deze theorie van Drude is vooral hierin ge- 

 legen, dat zij de wet van Wiedemann en Franz levert. Be- 

 schouwen wij n.1. de verhouding tusschen de beide geleidings- 

 vermogens. 



Deze verhouding zou dus bij dezelfde temperatuur voor alle 

 metalen dezelfde zijn (wet van Wiedemann en Franz). In het 

 bijzonder volgt hieruit dat goede geleiders voor warmte ook 

 goede geleiders voor electriciteit zijn en omgekeerd. 



Verder blijkt dat -^ evenwijdig zou moeten zijn met T. Ook 



dit is vrijwel het geval, zooals blijkt uit de volgende tabel, die 

 ontleend is aan metingen van Jaeger en Diesselhorst i). 



') W. jAKdi'R und H. DiESSEi.iiousT. Wiiniieleitung, Elektricitiitsleitung. 

 "Warmtecai)acitat und Thermokraft einiger ^i'talle. AViss. Al)li. d. Pliysik.-Techii. 

 Reichsanstalt, 3 diMJOj, p. 269. 



