DE ELECTRONENTH^ORIE. 41 



• 



het electrische veld op hen verricht, en die berekend kan 

 worden uit hunne lading en het potentiaalverschil dat zij door- 

 loopen hebben. Is nu dit potentiaalverschil groot genoeg, dan 

 gaat de kwikdamp stralen. Dan hebben de ionen zoodanige 

 snelheden verkregen, dat zij door hun stooten tegen de kwik- 

 atomen deze aan het uitstralen brengen. Het daartoe vereischte 

 doorloopen potentiaalverschil bedraagt 4,9 volt, de golflengte 

 van het uitgestraalde ultraviolette licht 2,536 X iO~^ cm. Bij 

 4,9 volt is de kinetische energie van het ion, als het de elemen- 

 taire lading heeft, 



4,77 X 10-10 X Y^^Qio = '>S X 10-1-^. 



Het energie-quantum hi' is voor de genoemde golflengte 



6,41 5 X 10-^^ X ,s3fxiO-^ ='-'X !"-"')■ 



Uit deze overeenstemming blijkt dus, dat het ion bij de botsing 

 al zijn energie aan het atoom afstaat, en dat het atoom deze 

 energie uitstraalt. Hoe het atoom daarbij in staat is de uit- 

 gestraalde energie juist op een vol quantum af te passen vormt 

 voor onze voorstelling nog een groote moeilijkheid. 



§ 20. Wij komen nu tot de onderzoekingen van Bohr, die 

 hem in staat gesteld hebben rekenschap te geven van de structuur 

 van verschillende lijnenspectra. 



Dat de lijnen in het spectrum van een element op eene 

 bepaalde wijze met elkander samenhangen is het eerst door 

 Balmer ~) gevonden. Deze vond n.1. dat de golflengten /. der 

 lijnen van het waterstofspectrum voldoen aan de betrekking 



/. = 3,64720X10-5 /^ , (42) 



p^ — 4 



waarin voor p de reeks der opvolgende natuurlijke getallen, 

 te beginnen met 3, te substitueeren is. De overeenstemming 

 blijkt b.v. uit de volgende tabel: 



') Nemen wij k = 6,56 . 10-" (p. 40 noot 3), dan vindt men hier 7,8 x 10-'". 

 *) J. J. Bai.mer. Notiz über die Spektrallinien des "Wasserstoffs. "Wied. Ann. 

 25 (1885), p. 80. 



