48 



DE ELECTKONENTHEORIE. 



2 TT-' iV2 m é 



(f -f) 



(f^ 



FiiT. 15. 



waarin s de breuk is, die aangeeft welk gedeelte van de kern- 

 massa de massa van het electron is. Men 

 kan de formule toepassen op de spectraal- 

 lijnen van waterstof eenerzijds, en op 

 die van helium, waarvan de atomen één 

 electron verloren hebben, anderzijds. Bij 

 deze eenwaardige positieve helium-ionen 

 loopt nog één electron om de kern; dit 

 systeem is dus volkomen vergelijkbaar met 

 het waterstofatoom, alleen met dit verschil dat bij het helium-ion 

 de massa van de kern anders is, en dat de lading van de kern 

 tweemaal zoo groot is als bij het waterstofatoom. Het eerste 

 veroorzaakt dat de factor 1 + s in de twee gevallen verschillend 

 is. Schrijven wij voor waterstof: 



en voor helium (A^ = 2) : 



dan volgt uit het gezegde dat Ru en B^g iets zullen verschillen. 

 Inderdaad volgt uit (53): 



Rn — 



2 TT^ m e4 2 7r2 m e^ 



, Rju — 



(1 + ^h) h^ 

 1 



{l-\-SHe)h^ 



1850 '^"'~ 4 ^VA,dan volgt: 



o 1 



^+T*" = ^ + 2i7Ö 



Stellen we sh - 



Rjie 1 H~ Sn 



Rh " 1 + Sn, 



Nu lieeft Paschen ^), met inachtneming van de correcties die 

 de relativiteitsmechanica (§ 25) vereischt, gevonden : 



c-i lin = 109677,<)91 ± 0,06 

 c-^R,j^— 109722,144 ± 0,04. 



Het versciiil 44,45 is^ het 2467ste deel van het eerste getal. 



') F. Pasciikn. Bolus Jl.Iiunilinien. Ann. d. Pliys. (4) 50 (1K16), p. 901. 



