304 DE OUDE ATilENERS EN WIJ. 



letteren ontmoeten, als ondernemer, niet een' burger, maareen' 

 bijwoner. Het is de, met niet minder dan 120 slaven aan den 

 gang gehouden, schildensmederij van Kephalos, Lysinas' vader, 

 welbekend uit Plato's „dialoog"' over den staat. Daarnaast echter 

 herinner ik aan de leerlooierij van den Athener Kleon, de zaak 

 in koper- en bronswerk, vooral lampen en lantaarns, van den 

 Athener Hyperbolos, de messenmakerij van den Athener Alkisthenes, 

 Demosthenes' vader, de reukwerken-distilleerderij van den gewik- 

 sten Athener Aeschines, Sokrates' onwaardigen leerling, over 

 wiens allesbehalve wijsgeerige streken Lj'sias, in een vermakelijk 

 pleidooi, een boekje heeft opengedaan. Ook is het bewijsbaar, 

 dat in het vermaarde Atheensche platteelbakkersbedrijf, hetwelk, 

 als kunstnijverheid, het karakter van huisvlijt behield, wel menig 

 meester uit Attika geboortig is geweest. Nogtans: de bloei van 

 Athenae's nijverheid hield niet met het opleven van den han- 

 del gelijken tred. En wat er dan nog was van ambachten 

 en groote werkplaatsen, bevond zich meerendeels in vreerade 

 handen. Voor den handwerksmeester, zelfs voor den ondernemer 

 met een heirleger van slaven tot zijn dienst, koesterde de ouder- 

 wetsche zoon van Attika eene onverholen minachting. Kleon, 

 Hyperbolos ondervonden die gezindheid aan den lijve. Er was 

 dan ook geen sprake van, dat ooit een der aan lager Aval ge- 

 raakte jonkers zou hebben getracht weer op de been te komen 

 door eenig nijverheidsbedrijf. Er waren er ten slotte, wien het 

 gelukte, het verlorene fortuin terug te winnen. Maar nooit langs 

 dien gesmaden weg. Voor legeraanvoerders en vlootvoogden, 

 waartoe het volk nog bij voorkeur edelen koos, was de aanvals- 

 oorlog tegen Perzië, die volgde op den geslaagden afweer, met 

 zijn kostbaren buit een middel tot snelle verrijking. Kimon, 

 bijvoorbeeld, zag op die wijs kans om niet alleen de, door zijn' 

 vader onbetaald gelaten, boete te voldoen, maar ook om zich 

 een fortuin te verwerven, dat hem in staat stelde tot menige 

 milde gave aan stad en medeburgers. Eene andere bron van 

 rijke inkomsten was voor den jonker, die het kon machtig 

 worden, het ambt van rrQo^erog, welks bekleeder de belangen 

 had waar te nemen van te Athenae verblijvende vreemdelingen, 

 aanhoorigen der stad, die hem den post had toevertrouwd. Doch 

 de voornaamste oorzaak van <len wederopbloei sommiger adels- 

 vermogens was wel geldbelegging in de zilverwerken van het 



