DE OUDE ATHENERS EN WIJ. 311 



„„Megakles, in purper, zegepralend, de stad zien binnenrijden 

 „„op een' mooien wagen?" En dan zei ik: „Veel liever zie ik 

 „„je, als je grootvader, met een vacht over den schouder de 

 „ „geiten naar den stal brengen, neêrklauterend van steenblok op 

 „„steenblok." Maar hij gaf wat om mijn preêken! In zijne han- 

 „den zijn mijne goede goudstukken er van door gegaloppeerd !" 



Werd dus de plaats, de rol der gehuwde vrouw slechts voor 

 de zeden eene andere, ook rechtens kreeg in het, handelsstad 

 geworden. Athenae de vaderlijke macht over de zonen een nieuwer- 

 wetsch karakter. Verschillende omstandigheden werkten daartoe 

 meè. Wat vooral bijdroeg tot versterking van den staat der 

 jongens, was de voet van gelijkheid, waarop het stadsleven vaders 

 en zonen deed verkeeren in het leger, in de kameraadschappe- 

 lijke „clubs" der krijgsmakkers („phratriai") en, niet te vergeten! 

 in de volksvergaderingen. Eindelijk, ziet niet voorbij den invloed, 

 dien de wijsbegeerte eerlang te Athenae oefende. Bleef er al de 

 schare diep steken in oude geloofsvoorstellingen, onder de wei- 

 gestelden vond de vrijere zin voor verstandelijke ontleding en 

 zelfs de twijfelarij der ..sophisten" veel aanhang. En die denk- 

 wijze wekte onder de jeugd een zelfgevoel, dat den, geen reden 

 gevenden, geest van onderworpenheid aan den vader niet langer 

 met geduld verdroeg. 



Nog eens is het Aristophanes, die, zij het met zijn gewonen 

 schaterlach der overdrijving, ons dien ommekeer te tasten geeft 

 in een gesprek tusschen den reeds genoemden Strepsiades en 

 zijn verwenden zoon. „O," zegt de knaap, „wat is het een genot, 

 „nieuwigheden te leeren en de geldende wetten te kunnen ver- 

 „achten ! Toen ik mij alleen toelegde op rijden en harddraverijen 

 „met paard en wagen, zag ik geen kans om drie woorden achter 

 „elkaar te zeggen zonder fout. Maar nu ben ik met het fijnste 

 „en het teerste in de redeneerkunde vertrouwd en leg ik me 

 „enkel toe op nadenken over de hoogste aangelegenheden. Zoo 

 „houd ik mij, bijvoorbeeld, verzekerd, gemakkelijk te kunnen 

 „bewijzen, dat het in den haak kan zijn, als een zoon zijn vader 

 „afrost." 



„Bij Zeus," zegt dan de oude heer, „stijg jij maar weer te 

 „paard. Liever onderhoud ik je wagenspan, dan dagelijks slaag 

 „te krijgen." 



„Zeg mij eens," vraagt Pheidippides, „toen ik een kind 



