50 DE ELECTRONENTHEORIE. 



Is de snelheid v klein, dan kan men voor de hoeveelheid 

 van beweging schrijven 



G = mv (54) 



en voor de energie 



ö' 



frrrfo + Y^^" ^^^^ 



(fQ de energie in den toestand van rust). 

 Daarbij is 



g2 



^=-ë — ^-;;2" ^^^) 



b TT Kc^ 



waarin R de straal van het electron voorstelt; m is de „electro- 

 magnetische massa". 



Bij grootere snelheden kan men stellen i) 



^ (57) 



K: 



m c^ 



■=j7r- '"' 



-y2 



C2 



Ontwikkelen wij de laatste formule, dan zien wij dat de eerste 

 twee termen inderdaad (55) leveren, met ^q = m c-. Met de for- 

 mules (57) en (58) staat de afplatting in verband, die het elec- 

 tron in de bewegingsrichting ondergaat. De afmetingen in die 

 richting worden verkleind in reden van 1 tot 



V 



1 - " (59) 



C' 



Proeven over de afwijkingen in een electrisch en een mag- 

 netisch veld (§ 6) bij groote snelheden ((J-stralen, snelle katli ode- 

 stralen) hebben (57) bevestigd -) ; men trok daaruit het besluit, 



') Zie h.v. H. A. Loricntz. Het relativitt-itsbeginsel. Drie voordrachten ge- 

 houden in Teyler's Stichting, lltl.'i, p. IfS, 28. 



*) A. H. BuciiEKKK. Die experiinentelle Bestütigung des Relativitütsprinzips. 

 Ann. d. Phys. (4) 28 (1909), j). r)13. G. Neumann, Cl. Scuaefer, 1. c. p. 16 

 noot 4. E. HiPKA. Beitrag zur Kenntnis der triigen Masse bewegter Elektronen. 

 Ann. d. Phys. (4) .31 (liUU), p. 1G9. 



