74 AANHANGSEL. 



Voor waterstof {x = 1) is voor de gewone BALMER-reeks: 



n'i + n'2 + ïi's = 2. 



Verder is voor 



Ha : «1 + no -f W3 =: 3 

 iï/3' : wi + W2 + «3 = 4 

 ify : 7?i 4~ ^2 4 ■'"«■3 ^= 5, enz. 



üeze waarde van n\ -f- n2 + '^3 voor Ha kan op verschillende 

 wijzen tot stand komen. Dit correspondeert daarmede dat de 

 //«-lijn in meerdere paren gesplitst wordt. 



Het is verder duidelijk dat het aantal mogelijke wijzen 

 waarop wi + tio + na ^= 4 gevormd kan worden, grooter is dan 

 het aantal wijzen waarop ni -}- ^2 + 913 = 3 gevormd kan worden. 

 H/J zal dus in een grooter aantal componenten gesplitst worden 

 dan Hn , Hy in een weer grooter aantal componenten, enz., 

 gelijk ook inderdaad door Stark gevonden is. In dit opzicht is 

 dus het STARK-effect verschillend van het ZEEMAN-effect, waar 

 de verschillende lijnen van eenzelfde reeks dezelfde splitsing 

 ondergaan. 



Uit (36') volgt voor de grootte van de splitsing in golflengte 

 uitgedrukt : 



8 3T- X m e c 



Wij vinden voor H,, (A = 6562,8 X lO"'^ in lucht), met h — 

 6,06X10--', c = 4,77X10-10, - —5,295X101': 



z/^= 8,33X10-11 ZE. 



Bij de proeven van Stark was E l ^= 104000 - ^ ) ^^ 

 104000 ,^. .. 



o 



.^X = 2,89 X lO"'^ /^, of als we .Jl in Angström-cenheden aan- 

 geven :///. — 2,89 Z A . 



Bij het nagaan welke waarden Z kan hebben moet eene be- 

 perking in acht worden genomen. Sommereeld was reeds bij 

 de studie van de detailstructuur dei- spectraallijnen (§ 25) em- 

 pirisch gekomen tot den regel dat bij den overgang van het 



