AANHANGSEL. 75 



electron van eeiie bewegingswijze in eene andere eene toename 

 van de quanta-getallen niet zou kunnen voorkomen. Intusschen 

 vindt Epstein dat op dien regel uitzonderingen voorkomen, en 

 komt hij tot de voorwaarden : 



n 



'i ^ n\ , n'2 < ^2 , ?i'3 < ^3+ 1 , 



waarbij dan het geval n's = ^3+ 1 slechts optreedt als een der 

 quanta-sprongen ?ii — n'i of ^2 — n'2 groot is. 



Met inachtneming van deze voorwaarden komen wij voor Ha 

 tot de volgende splitsing : i) 



Bij Hy kan Z loopen tot 21 ; inderdaad heeft Stark bij deze 

 lijn een veel grooter aantal componenten waargenomen. 



4 (Bldz. 54). Deze stelling, bij welke van de veranderlijkheid 

 der massa met de snelheid wordt afgezien — hetgeen intusschen 

 voor de deeltjes in de kern niet zonder bedenking is — , kan 

 afgeleid worden uit de stelling van het viriaal. Volgens deze ^) 

 is voor een stationair stelsel 



1 ., 1 



2 



2: -.. mv^ = —.-^ 2:{Xx +Ytj-\- Zz), 



waarin x ,y , z voorstellen de rechthoekige coördinaten van een 

 deeltje, X , Y , Z de componenten van de op dat deeltje werkende 

 kracht. De sommen zijn uit te strekken over alle deeltjes van het 

 systeem, en verder is gedacht dat men voor de beide leden van 

 de vergelijking neemt het gemiddelde over een lang tijdsver- 

 loop (of eventueel over eene periode). 



') Bij Ff„ komt het geval «'3 ~ i'23 + 1 niet voor. 



*) J. Stark. BeobaclituTif^en über den Effekt des elektrischen Feldes auf Spek- 

 trallinien. V. Feinzerlegung der Wasserstoffserie. Ann. d. Phys. (4) 48(1015), p. 193. 



^) Zie b.v. J. D. van üeu Waai.s. Die Continuitat des gasfürmigen und 

 fliissigen Zustandes. Leipzig 1801», p. 5. 



