H. A. LORENTZ. 



HET MAGNETISME. 



Voordrachten gehouden in Januari 1921, 

 bewerkt door W. H. KEESOM. 



I. 



§ 1. Hoewel de verschijnselen van het magnetisme in vele 

 richtingen grondig onderzocht zijn, bergen zij toch nog veel 

 geheimzinnigs. Zij bieden eene groote mate van verscheidenheid. 

 Het zal dus noodig zijn, dat wij ons beperken. Wij zullen dan 

 dezen eersten keer ons bepalen tot wat wij zouden kunnen 

 noemen de oude of algemeene theorie van het magnetisme. 



Het is wenschelijk dat wij ons daartoe eenige grondbegrippen 

 in herinnering brengen. Met name zullen daarbij ter sprake 

 moeten komen de magnetisatie, de magnetische kracht en de magne- 

 tische inductie. Dit zijn drie grootheden die door richting en 

 grootte bepaald worden (vectoren). 



Allereerst de magnetisatie. Om ons eene eenigszins aanschouwe- 

 lijke voorstelling te maken kunnen wij, zonder daaraan te veel 

 gewicht te hechten, denken aan de oude magnetische fluida, 

 of in het algemeen aan twee agentia, noord- en zuid-, of positief 

 en negatief magnetisme. 



De werkingen tusschen twee hoeveelheden magnetisme worden 

 bepaald door de wet van Coulomb. Wij zullen daarbij de een- 

 heden voor de hoeveelheid magnetisme zoo gekozen denken, 

 dat de kracht tusschen twee hoeveelheden m en m' op den 

 afstand r gegeven wordt door 



m m' 

 4 7T r- 



