80 HET MAGNETISME. 



zuidpolen iii 6 lieffen elkander, daar zij even sterk zijn, op. 

 Voor ab en bc gezamenlijk blijft alleen de werking naar buiten 

 over van de polen in a en c. Zoo blijft voor den geheelen magneet 

 slechts over het magnetisme in de eindvlakken. 



Is de magnetisatie niet overal even groot, dan wordt het 

 resultaat anders. Is b.v. de magnetisatie naar rechts toenemend, 

 dan zullen de polen in b c iets sterker zijn dan in a b, en blijft 

 in b zuidmagnetisme over. Dan houden wij dus ook nog eene 

 verdeeling van magnetisme over het binnenste van het lichaam 

 over. 



Wij kunnen dus de M^erkelijke verdeeling van het magnetisme 

 vervangen denken door eene „aequivalente verdeeling". Deze 

 strekt zich in het algemeen zoowel over het oppervlak als over 

 het binnenste van het lichaam uit. Men vindt i) voor de dicht- 

 heid dezer verdeeling over het oppervlak 



M. (1) 



n.1. de component van M volgens de naar buiten getrokken 



normaal n (Fig. 4). 



De dichtheid der verdeeling over het bin- 

 nenste wordt, als M., , M,/ , M- de componenten 

 van M volgens drie onderling loodrechte coördi- 

 naatassen zijn, gegeven door 



/ cl Ma: , d M,/ , c» Mg \ ^ 



"" \T^~^ T^ "^T^; • • • -^^^ 



of — div M . 



§ 4. De magnetische kracht H is de kracht 

 die op een eenheid noordmagnetisme werkt. Wat het binnenste 

 van een gemagnetiseerd lichaam betreft, moet deze definitie 

 worden aangevuld door de toevoeging dat die eenheid gedacht 

 moet worden in een holte in het lichaam, die de gedaante 

 heeft van een nauw kanaaltje in de richting der magnetisatie. 



Voorzoover de magnetische kracht door een magnetisatie 

 wordt teweeggebracht, is zij zoowel buiteli als binnen een ge- 

 magnetiseerd lichaam gelijk aan de kracht die door de in § 3 ge- 

 noemde aequivalente verdeeling van magnetisme wordt uitgeoefend. 



Een magnetische kracht wordt echter ook door electrische 



') Zie het bewijs in het Aauhiingsel onder 1. 



