ÜAANBREKERS. 



tijd, behalve zijn drukke dagelijksche bezigheden, zooveel heeft 

 kunnen tot stand brengen. Hij werkte dan ook dag en nacht, 

 zichzelf bijna geen rust gunnend ; hij wilde aan Heeren Zeven- 

 tienen laten zien, wat hij kon. Terwijl hij overdag geneeskundige 

 practijk uitoefende, hetzij in de stad, hetzij in het ziekenhuis, 

 en nog tijd vond om in de bosschen rondom Batavia te gaan 

 botaniseeren, gebruikte hij zijn avonden en groote gedeelten 

 van de nachten, om zijn aanteekeningen uit te werken, oin 

 alles, wat hij gezien had, nauwkeurig te beschrijven en zijn 

 werk voor de pers gereed te maken. De uitgave van zijn 

 werken heeft Bontius niet beleefd ; een viertal boeken, waarvan 

 het eerste : „Notae in Garciam ab Orta", het meest belangrijke 

 was, was reeds in het begin van 1631 persklaar; zijn broeder 

 Willem, aan wien hij ze, vergezeld van een opdracht, zond, 

 schijnt ze niet terstond te hebben willen uitgeven; pas in 1642 

 verschenen ze bij Fkanciscus Hackius te Leiden, welke uitgave 

 in duodecimo, over het algemeen slecht verzorgd was '). De 

 mooiste en meest kostbare uitgave van Bontius' werken is die 

 van de gebroeders Elzevier bezorgd door Gulielmus Piso. In 

 een op Piso's naam staand groot folio werk") vinden wij, dat 

 van de veertien boeken een zestal herkomstig zijn van Jacobus 

 Bontius, en wel de vier reeds genoemde, in 1642 uitgegeven, 

 werken, die door Bontius zelf voltooid waren, benevens een 

 tweetal boeken : „Historia Animalium en „Historia Plantarum". 

 Deze beide werken heeft Bontius, door den dood overvallen, 

 niet kunnen voltooien, wat om verschillende redenen in hooge 

 mate te betreuren is-, vooral omdat Bontius terstond na zijn 

 aankomst in Indië een aanvang gemaakt heeft met op te teeke- 



1) Zie bladzijde 7 noot 3. 



2) Gulielmi Pisonis Medici Arnstelaedamensis de Indiae utriusque re naturali 

 et medica Libri Quatuordecim Quorum contenta pagina sequens exhibet . . . ► 

 Amstelaedami. Apud Ludovicum et Danielem Elzeviros. MDCLVIII. (1658). 



10 — 



