BAANBREKERS. 



<rezien hadden; altijd brachten de Oost-Indië-vaarders voor- 

 werpen mee naar huis, om daaraan in den kring hunner familie 

 de vreemdste fabels vast te knoopen. 



Slechts één persoon heeft in dien tijd onze koloniën bezocht, 

 die zich met zulke fantastische verhalen niet tevreden stelde, 

 die, zooveel hij kon, trachtte te weten te komen, wat juist was 

 in die vertelsels omtrent tropische natuurvoortbrengselen en 

 wat te danken was aan de overrijke fantasie der zeevaarders 

 en inlanders. Die persoon was Jacobus Bontius, lijfarts van 

 Jan PiETERSZOüN Koen. Ongetwijfeld had Bontius, door zijn 

 opleiding aan de Leidsche Universiteit, door zijn afstamming 

 uit een geleerde familie, veel voor op de overige ambtenaren 

 der Compagnie; dit vermindert zijn verdiensten niet. Bontius 

 was een man van een buitengewone werkkracht, van een 

 onbluschbare belangstelling in alles, wat de natuur hem bood, 

 niet alleen tijdens zijn verblijf in de tropen, maar ook reeds 

 in den tijd, dien hij in Holland doorbracht. 



De gewezen Gouverneur-Generaal Jan Pieterszoon Koen 

 vertoefde sinds 1623 in het vaderland en was bezig zooveel 

 mogelijk welgestelde gezinnen te bewegen, zich in de koloniën 

 te gaan vestigen. De nieuwgestichte stad Batavia moest bevolkt 

 worden; op de eilanden, Ambon b.v., zouden de Hollanders 

 heel wat aan invloed winnen, als er hier en daar kolonies van 

 Hollandsche gezinnen bestonden. Zooals eigenlijk vanzelf spreekt, 

 zocht Koen, die voornemens was, naar Indië terug te gaan, 

 ook iemand, bereid hem te vergezellen, en dan de gezondheid 

 van Batavia's inwoners te verzorgen. Wie was daarvoor beter 

 geschikt dan Jacobus Bontius, Medicinae Doctor, een man, die 

 behalve een groote medische kennis, ook een voorliefde voor 

 plantkunde bezat, waardoor hij zich met de inlandsche plant- 

 aardige geneesmiddelen spoedig vertrouwd kon maken? Al 

 mogen de resultaten van Bontius' natuurwetenschappelijk werk, 



— 5 — 



