INLEIDING. 



takken van natuuronderzoek zijn eigen weg ging en hierdoor 

 een afzonderlijke behandeling vereischt werd. In het bijzonder 

 het zeer recente werk, als dat der proefstations, is nog te jong, 

 om een objectief oordeel mogelijk te maken. 



Ten derde is de omgrenzing van het begrip natuurweten- 

 schap voor verschillende omschrijvingen vatbaar; m. i. is hiervan 

 de meest juiste de meening, in de wet op het Hooger Onderwijs 

 o-ehuldio-d, waarbij tot natuurwetenschappen gerekend worden: 

 astronomie en meteorologie, natuurkunde en scheikunde, plant- 

 en dierkunde, pharmacologie, geologie en palaeontologie, met 

 inbegrip van haar toepassingen, voor zoover deze uit natuur- 

 wetenschappelijk oogpunt van beteekenis zijn. Topographie, 

 mijnwezen in engeren zin, ethnographie en de zoo nauw ver- 

 wante anthropologie zijn ongetwijfeld studievakken van groot 

 belang voor onze koloniën, maar vallen geheel buiten het aldus 

 omschreven gebied der natuurwetenschappen. 



Een overzichtswerk als dit wijst in het bijzonder op de fouten, 

 die er gemaakt zijn, op de groote gedeelten, die er in onze 

 koloniale natuurstudie nog ontbreken en op de ruime velden, 

 die daar in het verre Oosten wetenschappelijk nog te ontginnen 

 zijn. Maar terecht zegt Van Gorkom in zijn Scheffer-biographie : 

 „De geschiedenis heeft geen waarde, zoo wij haar beteekenis 

 niet doorgronden, en ons daarnaar niet gedragen". 



— 3 — 



