VETTEN EN WASSOORTEN. 



Stellende resultaten opgeleverd zouden hebben en dat men 

 daarom de proeven gestaakt had. 



Het kwam ons voor, dat uit bedoeld Jaarboek feitelijk 

 geen ongunstig oordeel over de cultuur van oliepalmen in 

 Indië te lezen viel. Eigenlijk zijn nog de eenige gegevens 

 over Elaeis te vinden in het nu reeds oude boek van van 

 Romburgh: Aanteekeningen over de in den Cultuurtuin te 

 Tji Keumeuh gekweekte gewassen. 



Nu is men op Sumatra de cultuur van dit gewas in het 

 groot begonnen en men mag dus aannemen, dat de oprich- 

 ters dezer ondernemino- voldoende motieven hadden voor het 

 kiezen van den oliepalm als cultuurgewas in Indië. 



Pinus-zaadkcrncn. Een der proefstations zond ons olierijke 

 zaadkernen ter determinatie. De oremiddelde lenote bedroe»- 

 1,4 C.M. ; het gemiddeld gewicht 140 m.gr. ; de kiem droeg 

 gemiddeld tien zaad-lobben. Duidelijk is het dat deze zaad- 

 kernen van eene Gymnosperme-plant afstammen, en met vrij 

 groote zekerheid konden wij vaststellen, dat een Pinus-soort 

 de stamplant moet zijn. 



Zie verder over zaadkernen van Pinus het Bulletin van 

 het Koloniaal Museum No. 40, 146. 



Polygala butyracea. In het Bulletin van het Koloniaal 

 Museum No. 48 is een overzicht gegeven van den merkwaar- 

 digen toestand, die in 19 10 de spijsvettenmarkt kenmerkte. 

 Als meer 'blijvend verschijnsel is toen de stijgende vraag naar 

 vaste plantenvetten aangemerkt en in verband hiermede de 

 aandacht gevestigd op de wenschelijkheid om een regelmatig 

 oogstbare plant te bezitten, die een vast spijsvet oplevert. 

 Nu is het eenige kruid, dat daarvoor thans in aanmerking komt 

 Polygala biityracea (zie Buil. Kol. Mus. 48, 50 en 52). 



— 15 — 



