DE NATUURKUNDIGE COMMISSIE. 



tiende eeuw voor het Indisch natuuronderzoek opleverde, dan 

 blijkt, dat de Regeering volkomen overtuigd was van het nut 

 eener grondige bestudeering onzer Oostersche koloniën en dat 

 ze daaraan schatten heeft ten koste gelegd. Gebrek aan systeem 

 in werkzaamheid, gepaard met ontmoedigende tegenwerking 

 van het noodlot, was oorzaak, dat de resultaten niet bleken te 

 zijn als verwacht had mogen worden • daarbij kwamen mensche- 

 lijke fouten als ijdelheidzen onverdraagzaamheid, heerschzucht 

 en afgunst, die vaak in de beslissingen over belangrijke zaken 

 een te groote rol speelden. 



Belangrijk is de vooruitgang in deze periode op het gebied 

 van kennis der flora en fauna; vooral de plantengroei der 

 Indische eilanden werd in het bijzonder bewerkt. Een toepassing 

 vond de kennis der floristiek in de plantengeographie, ten 

 opzichte waarvan Junghuhns verdiensten onsterfelijk zijn '). 

 West-Java werd door de meeste reizigers als arbeidsveld ge- 

 kozen, Oost-Java vooral door Junghuhm en Zollinger bereisd. Uit 

 den aard der zaak hadden bijna alle floristische onderzoekingen 

 betrekking op phanerogamen •, toch ontbraken ook kryptogamen 

 niet in de collecties: vooral Fungi, die op den onderzoeker 

 steeds weer bekoring uitoefenen, werden verzameld (Kühl, 

 Van Hasselt, Junghuhn). 



En de resultaten der Natuurkundige Commissie op het 

 eebied der dierenwereld waren misschien niet in overeenstem- 

 ming met de ontzaglijke offers, die dit onderzoek geëischt had, 

 onbelangrijk waren ze in geenen deele. Zoo vinden we reeds 

 in 1846 een baanbrekende verhandeling van Salomon Muller 

 over de Zoögeographie '') van Ned.-Indië. 



i) Zie het volgende hoofdstuk. 



2) Sal. Muller, 1846. Ueber den Character der Thierwelt auf den Insein 

 des Indischen Archipels, ein Beitrag zur zoölogischen Geographie. (Arch. f. 

 Naturgesch. XII. i. 1846. p. 109-128). 



— 139 — 



