DE NATUURKUNDIGE COMMISSIE. 



en de Buitenbezittingen kunnen beschouwen, was tweeërlei; in 

 de eerste plaats zal „zulk eene plaats niet alleen kunnen dienen 

 ter aankweking van vele gewassen, die in onze kolonie inlandsch 

 zijn, maar men zal aldaar ook voorloopig de kuituur van vele 

 andere nuttige gewassen kunnen beproeven", en bovendien 

 „zal zij al nader geschikt zijn tot een kweekschool en verzamel- 

 plaats van planten, welke van hier voor onderscheidene kruid- 

 tuinen en soortgelijke stichtingen in verschillende gewesten en 

 in Nederland verlangd worden". De bestudeering van Indische 

 planten, die in onherbergzame streken groeien, om dus van 

 merkwaardige gewassen een meer nauwkeurige kennis te ver- 

 krijgen, lag dan ook volkomen in de lijn van Reinwardts 



ruime opvattingen. 



Na het overwinnen van talrijke moeilijkheden, vooral door 

 het gebrek aan werkvolk veroorzaakt, kon den i8den Mei 1817, 

 dus liauwelijks een maand, nadat Reinwardt zijn voorstel bij 

 Commissarissen-Generaal had ingediend en door deze bestuur- 

 deren hierop een beslissing was genomen, een aanvang met 

 de werkzaamheden gemaakt worden. Die datum, door Treub ') 

 terecht „de geboortedag van 's Lands Plantentuin" genoemd, 

 is een keerpunt in de geschiedenis van het koloniaal-weten- 

 schappelijk onderzoek. Vaak, zoo bijv. door De Vriese ^) en 

 Veth 3) wordt de wetenschappelijke beteekenis van 's Lands 

 Plantentuin onderschat; Veth's woorden: „niet enkel, en zelfs 

 niet in de eerste plaats, tot bevordering van de wetenschap- 

 pelijke kennis der plantenwereld, maar vooral met het doel om 

 het nuttig gebruik op te sporen dat van vele planten kan 

 gemaakt "worden, en om zich de gelegenheid te openen tot 



O M. Treub. 1892. Korte Geschiedenis van 's Lands Plantentuin. (In: 's Lands 

 Plantentuin te Buitenzorg. 18 Mei 1817-18 Mei 1892. Batavia p. 1-58). p. 7- 



2) W. H. DE Vriese, 1858 (en J. Pijnappel), p. 58. 



3) P. J. Veth, 1884. p. 117. 



— 91 — 



