DE NATUURKUNDIGE COMMISSIE. 



eigenschap : ze zijn ontworpen, toen het te laat was. Wie er 

 belang in stelt, kan ze in hun geheel afgedrukt vinden in de 

 belangrijke dissertatie van H. j. Veth, den geschiedschrijver 

 der Indische Commissie'). De salarisregeling werd vastgesteld ; 

 ieder lid zou na zesjarig verblijf in Indië, drie jaar Europeesch 

 verlof krijgen, om hier zijn waarnemingen te komen uitwerken •, 

 na tien jaar lid der Commissie geweest te zijn, hadden de 

 onderzoekers aanspraak op pensioen. Alle dagboeken, ver- 

 zamelingen, enz. werden Rijkseigendom ; de verzending naar 

 Europa werd geregeld. Al deze bepalingen zouden misschien 

 van groot nut geweest zijn, indien ze twintig jaar vroeger 

 gemaakt waren ; thans, nu de Commissie zichzelf overleefd had, 

 was ze niet meer geschikt voor hervorming en niet krachtig 

 genoeg voor herleving. 



Het was een langzaam afsterven, waardoor de eens zoo 

 roemvol begonnen arbeid der Commissie uitgeput werd ; een 

 droevig en weinig eervol einde werd haar beschoren door het 

 Kon. Besl. van 17 April 1850, waarvan het eerste artikel luidt : 

 ,,De Nat. Commissie in Ned.-hidië wordt bij deze ontbonden' . 

 Het dirigeerend lid Schwaner, volgens een uitdrukking van 

 Temminck : „un rénégat, qui semble avoir pris la science comme 

 marchepied pour parvenir au but, qu'il se proposait d'atteindre", 

 bleef tot zijn dood, in het volgend jaar, in Indië. 



Wij verlieten 's Lancis Plantenhtin toen deze, in beginsel 

 zoo belangrijke inrichting door de bezuinigingsbepalingen van 

 den Commissaris-Generaal Du Bus, zich op den rand van den 

 afgrond scheen te bevinden (blz. 112). En nog kwam er geen 

 einde aan de noodlottige gebeurtenissen, die ten opzichte dezer 

 instelling plaats grepen : allereerst het vertrek van Zippelius, 



i) H. J. Veth, 1879. Overzicht van hetgeen, in het bijzonder door Nederland, 

 gedaan is voor de kennis der fauna van Nederlandsch-Indië. Dissertatie. Leiden, 

 1879. p. 99 en p. 114. 



— 122 — 



