DE NATUURKUNDIGE COMMISSIE. 



die nog niet, zooals H. J. Veth het voorstelt '), een „gewezen 

 hortulanus" van 's Lands Plantentuin was, maar waarschijnlijk 

 een werkkring bij de, door de regeering in het moederland 

 ondersteunde, Natuurkundige Commissie veiliger achtte dan 

 een ambt aan 's Lands Plantentuin, geheel afhankelijk van 

 Du Bus' willekeur. Maar erger dan dit wetenschappelijk verlies 

 was het dreigende besluit, door Du Bus 4 September 1827 

 genomen. De radicale hervormingen, door hem in 1826 inge- 

 voerd, vergden nog te veel van de schatkist; de belangrijke 

 som van / 200 's maands, bestemd voor het onderhoud van 

 's Lands Plantentuin, werd ingetrokken en bepaald, dat de 

 benoodio-de eelden ondeend moesten worden aan de voor het 

 beheer van den Buitenzorgschen Paleistuin toegestane som van 

 / 1500. Wij kunnen Du Bus niet verwijten, dat hij trachtte 

 de verwarde Indische fmantiën weer in orde te brengen, maar 

 verwonderd mogen wij ons toonen over de manier, waarop dit 

 geschiedde: de Commissaris-Generaal krijgt/ 1500 per maand 

 voor zijn tuin, een luxe-voorwerp bij uitnemendheid, terwijl de 

 wetenschappelijke Hortus Bogoriensis afhankelijk gemaakt wordt 

 van de willekeur van den Gouvernementsintendant. Zeker, de 

 Plantentuin bleef bestaan, in naam tenminste, maar het is voor 

 de ruime ontwikkeling een ramp geweest, dat een militair het 

 opperbeheer in handen had. 



Toch houdt, wij kunnen wel zeggen ondanks Du Bus, het 

 besluit van 1827 de kiem in zich van een later zeer nuttig 

 gebleken instelling: de bergtuinen. Bij de gronden van het 

 Paleis behoorde ook een gedeelte bergtuin te Tjipannas in de 

 Preanger Regentschappen; aangezien dit geen wetenschappe- 

 lijke instelling was, maar een lusthof van den Gouverneur- 

 Generaal, wordt deze tuin door Du Bus niet opgeheven, terwijl 



i) H. J. Veth, 1879. p. 51. 



— 123 — 



