DE NATUURKUNDIGE COMMISSIE. 



de onkosten eveneens uit de som van f 1 500 bestreden moesten 

 worden. Dientengevolge noemt de Comm. Gen. in zijn besluit 

 tegelijkertijd den tuin van het Paleis te Buitenzorg, 's Lands 

 Plantentuin en de inrichting te Tjipannas als één geheel. De 

 drie andere bergtuinen: Tjibeureum (tegen de helling van den 

 Gedeh), die op den top van den Pangerango en die te Kandang 

 Badak (in het zadel tusschen Gedeh en Pangerango) werden 

 eerst later, toen weer een bloeitijd aangebroken was (1839 en 

 1840), aangelegd. Een merkwaardig voorbeeld van inzicht in 

 de beteekenis van den Hortus Bogoriensis vermeldt Treub ') : 

 „Toen de Capitaine de Corvette Fabre en de natuuronder- 

 zoeker BÉLANGÉ, van goede aanbevelingen voorzien, aan de 

 Regeering verzochten, op Java nuttige gewassen te mogen 

 verzamelen, werd hun toegestaan uit den tuin te Buitenzorg al 

 datgene te nemen, wat zij noodig hadden (Besl. van 30 Mei 

 1828 no. 13)". 



De nawerking dezer besluiten van 1826 en 1827 deed zich 

 tien jaar lang gevoelen. Wel werden er door de beschikkingen 

 der opeenvolgende Gouverneurs-Generaal enkele kleine veran- 

 deringen in de regeling betreffende 's Lands Plantentuin gebracht: 

 in November 1829 werd bijv. bepaald, dat de Hortulanus onder- 

 geschikt zou zijn aan den Chef der Natuurkundige Commissie, 

 en werd de Hortulanus Hooper, die in Dec. 1830 met verlof 

 naar Europa vertrokken en op reis overleden was, eerst tijdelijk, 

 en na 5 Maart 1831 definitief vervangen door J. E. Teysmann, 

 maar toch kunnen wij ons volkomen aansluiten bij de woorden, 

 waarmee Teysmann zelf dit tijdvak van weinig belangstelling 

 voor den Hortus kenmerkte : „Onder het bestuur van de 

 Gouverneurs-Generaal Van den Bosch en Baud (Januari 1830 — 

 Februari 1836) werd de Plantentuin als niet bestaande beschouwd". 



») M. Treub, 1889. p. 41. 



— 124 



