DE NATUURKUNDIGE COMMISSIE. 



Plantentuin betreffende al heel weinig aantrok en bovendien 

 werd de „Vereeniging tot invoering en aankweeking van Japan- 

 sche gewassen in Nederland" omgezet in een „Koninklijke 

 Nederlandsche Maatschappij tot aanmoediging van den Tuin- 

 bouw". Onder bescherming des Konings voelden de Heeren 

 VoN SiEBOLD en Blume zich machtig-, hun optreden werd met 

 den dag onbeschaamder ') : ze begonnen met aan den Gouver- 

 neur-Generaal lijsten te zenden van planten „welke in 's Lands 

 Plantentuin aanwezig, ter aankweeking in Nederland ten spoe- 

 digste verlangd worden" en kwamen er ten slotte toe, aan den 

 minister van koloniën te verzoeken „te willen zorgen, dat de 

 planten, welke door ons uit 's Lands Plantentuin zullen worden 

 aangevraagd, gedurende eenige jaren aan geene andere worden 

 afgeleverd". En ingevolge ministerieele opdracht, wordt door 

 den Gouverneur-Generaal Merkus in dien zin een besluit uit- 

 gevaardigd. 



Ook in andere richting trachtte Blume de wetenschappelijke 

 ontwikkeling van Buitenzorgs tuin tegen te werken. Reeds in 

 1841 had Hasskarl, krachtig gesteund door Diard, voorgesteld 

 een bibliotheek en een herbarium aan te leggen; het eerste 

 werd toegestaan; tot den aanleg van een herbarium kon de 

 regeering nog niet besluiten. 



In 1844 zette Teysmann ook dit door en wel op de hem 

 zoo kenschetsende wijze. „Op 14 Maart 1844', aldus schrijft 

 Prof. Treub in zijn Korte Geschiedenis ^) „herhaalde Teysmann 

 het vroegere voorstel van Hasskarl, om een Herbariumlokaal 

 te bouwen, en den gen April daaraanvolgende schreef hij aan 

 den Intendant, dat een gedeelte der balken, benoodigd tot het 

 bouwen van een Herbarium in "s Lands Plantentuin, reeds waren 

 ingekocht, en hij zoo spoedig mogelijk een begin met het werk 



') Zie M. Treub, 1892. p. 18— ig. 

 2) M. Treub, 1892. p. 19. 



— 130 — 



