DE NATUURKUNDIGE COMMISSIE. 



hem was in November 1843 verlof verleend; ook de Zwit- 

 sersche botanicus Zollinger, die Hasskarls plaats na diens 

 vertrek ingenomen had, was na vijf maanden weer op reis 

 getogen. 



Hasskarl kon het echter in Europa niet lang uithouden; 

 zijn geschokte gezondheid was daar reeds spoedig hersteld ; in 

 het begin van 1846 vinden wij hem weer in Buitenzorg terug. 

 Maar door meeningsverschil over de hem te geven positie 

 ontstemd, vroeg Hasskarl spoedig ontslag en vertrok nog in 

 hetzelfde jaar weer naar Europa. Hoewel Teysmann en Hass- 

 karl in deze zaak lijnrecht tegenover elkander stonden, belette 

 dit hen toch niet eikaars verdiensten te waardeeren. Hasskarls 

 werkzaamheid ten dienste der zoo belangrijke Buitenzorgsche 

 instelling had hiermede een einde gevonden ; een werkzaamheid 

 van buitengewone beteekenis, zooals duidelijk blijkt uit de 

 uiteenzetting, door Treub ') gegeven. Behalve de tweede cata- 

 logus, verschenen van zijn hand nog een aantal verhandelingen 

 in wetenschappelijke tijdschriften : „Tijdschrift voor Neerlands 

 Indië", „Verhandelingen van het Batav. Gen.", „Tijdschrift 

 voor Natuurlijke Geschiedenis en Physiologie", ,,Beiblatter zur 

 Flora", terwijl hij tevens tijdens zijn eerste Indische periode, 

 een pas in 1865 verschenen werkje schreef over enkele nuttige 

 planten van Java ^). 



Na Hasskarls vertrek stond Teysmann dus weer alleen; 

 hulp van Schwaner kon hij niet verwachten. Als opvolger werd 

 door Teysmann Zollinger voorgesteld, die hem reeds tijdens 

 Hasskarls verlof vijf maanden geholpen had, en steeds op zijn 

 reizen voor Buitenzorg verzamelde; van hoogerhand werd 



O M. Treub, 1889. p. 72—76. 



=) J. K. Hasskarl, 1865. Aanteekeningen over het nut, door de bewoners 

 van Java aan eenige planten van dat eiland toegeschreven, uit berichten der 

 inlanders samengesteld. Amsterdam, 1865. 



132 — 



