DE STUDIE DER DIERENWERELD NA 185O. 



dan om den hoek komt kijken, is reeds vroeg verdedigd door 

 Ed. von Martens '), die in 1867 tot de conclusie kwam: ,,So 

 möchte ich denn hier so wenigf wie anderwarts eine bestimmte 

 Grenze ziehen, sondern nur im allgemeinen eine westliche und 

 eine östliche Halfte, und einen allmahlichen Uebereanof einer 

 Fauna in die andere annehmen" ^). Bijzonder scherp definieert 

 Von Martens dan zijn standpunt in 1889: „Fast jede Thier- 

 gattung ergiebt wieder eine andere Grenze, eine scharfe Ge- 

 sammtgrenze existiert in der Natur auch hier nicht" 3). 



Bij deze beschouwingen van Von Martens, die zijn meening 

 vooral op de bestudeering van land- en zoetwatermollusken 

 baseert, sluit zich in 1894 Max Weber 4) aan, die in de bewerking 

 van de door hemzelf bijeengebrachte verzameling van zoet- 

 watervisschen gelegenheid vindt, uitvoerige zoögeographische 

 beschouwingen te geven. Ook hij komt sterk op tegen het 

 schematische karakter van de ,,lijn van Wallage"; een alge- 

 meen geldende grenslijn is niet te trekken ; ieder genus, ja 

 eigenlijk iedere soort heeft zijn eigen grenslijn, zoodat we 

 tusschen beide oorspronkelijke regiones een uitgestrekt over- 

 gangs- of menggebied vinden. 



Een uiteenzetting van de bereikte resultaten op zoögeo- 

 graphisch gebied naast deze algemeene beschouwingen, zou 

 wegens de buitengewone ingewikkeldheid van het probleem te 

 oppervlakkig worden ; men zou kunnen zeggen : ieder eiland, 

 vooral in het overgangsgebied, heeft zijn eigen fauna (opvallend 



^) Ed. von Martens, 1867. Die Preussische Expedition nach Ost-Asien, 

 Zoolog. Theil. Band II. Landschnecken. (Berlin, 1867). 



2) Ed. von Martens, 1867. t. a. p. p. 422. 



3) Ed. von Martens. Banda, 1889. Timer und Flores. Tagebuchnotize. 

 (Ztschr. Ges. f. Erdkunde. Berlin, XXIV, 1889. p. 83-131). p. 104. 



4) Max Weber, 1894. Die Süsswasser-Fische des Indischen Archipels, nebst 

 Bemerkungen über den Ursprung der Fauna von Celebcs. (Zoölog. Ergebnisse. 

 III. 1894. p. 405—476, vooral p. 459—476). 



— 224 — 



