SCHEIKUNDIGE ARBEID NA 185O. 



eere vermeld, dat er toch uit Indische militaire apotheken niet 

 zelden chemische bijdragen zijn gekomen" '). 



Belangrijke resultaten dankt de scheikunde aan de hopelooze 

 verwarring en strijd, die in Junghuhn's tijd over de kina-cultuur 

 heerschte. Junghuhn begreep, dat de scheikundige kennis van 

 de kina van het ^jrootste belang- was, en het kostte hem weinig 

 moeite, den Gouverneur-Generaal Pahud, die reeds als Minister 

 van Koloniën Hasskarl's zendingr naar Zuid-Amerika bewerkt 

 had, te bewegen een scheikundige aan te stellen, speciaal voor 

 het onderzoek der verschillende kinabastsoorten. G. J. Mulder, 

 meestal in scheikundige zaken regeeringsadviseur, beval daarvoor 

 sterk aan den nog jongen, maar zeer begaafden K. W. van 

 GoRKOM, militair-apotheker. Maar Junghuhn en Pahud wilden 

 een ander : den leeraar aan de Rotterdamsche klinische school 

 J. E. de Vrij, die reeds vroeger zich met kina-onderzoek had 

 beziggehouden. De Vrij werd benoemd, ondanks Mulder's 

 tetrenwerkinof. 



Johan Eliza de Vrij') was reeds op 19-jarig en leeftijd (hij 

 was geboren 31 Januari 181 3) genoodzaakt de Rotterdamsche 

 apotheek zijns vaders, na diens overlijden zelfstandig te drijven. 

 Grondig onderlegd door de lessen van G. J. Mulder, die in 

 dien tijd leeraar aan de klinische school was, ging hij in 1835 

 naar de Leidsche universiteit over, terwijl hij nog steeds het 

 beheer der apotheek voerde. Den 2 5sten Juni 1838 promoveerde 

 hij daar tot Magister Matheseos et Doctor philosophiae naturalis 

 op een physiologisch-chemische dissertatie. Bij Mulder's vertrek 

 naar de Utrechtsche hoogeschool bleek reeds, hoe de verhouding 

 tusschen beide mannen geworden was : De Vrij had voor zijn 



O M. Greshoff, 1906. t. a. p. p. 1490. 



2) F. A. Flückiger, 1893. Dr. Johan Eliza de Vry. (In: Gallerie hervor- 

 ragender Therapeutiker und Pharmakognosten, herausbegeben von B. Reber. 

 Genf, 1892. Sonderabdruck iS pp.). 



— 229 — 



