GEOLOGISCHE ONTDEKKINGEN NA 185O. 



onderzoekers, zooals E. Suess '), E. Haug =), A. Rotiipletz 3)^ 

 P. Lemoine '») en anderen in den laatsten tijd hebben geleerd, 

 heeft Verreek het eerst samengesteld in zijn Molukken- Verslag 

 (1908)^). In zijn twee jaar later verschenen geologisch over- 

 zicht in Labbertons Handboek (1910)°) vindt men hierover 

 het volgende : 



,,Een voornaam feit in de geologie van Nederlandsch-Indië 

 is, dat al de marineafzettingen van onzen Archipel steeds in 

 éénzelfde zee plaats hadden, welke zee eertijds de noordelijke 

 begrenzing uitmaakte van een groot continent, dat Zuid-Amerika, 

 bijna geheel Afrika met Arabië, Britsch-Indië en Australië 

 omvatte. Door een groote scheur langs de Oostkust van 

 Afrika werd dit land in het begin der Liasperiode, misschien 

 reeds iets vroeger, in twee stukken verdeeld, een Afrikaansch- 

 Braziliaansch en een Oud-Indisch Continent; en ook later, in 

 de Jura-formatie en in de Krijt-formatie, ontstonden in dit land 

 groote scheuren en inzinkingen, zooals jurassische lagen aan de 

 Westkust van Australië en jong-cretaceïsche lagen aan de Oost- 

 kust van Madagascar bewijzen. Maar groote landmassa's bleven 

 toch bestaan, totdat aan het begin der plioceene periode de 

 groote instortingen plaats hadden, die niet alleen in onzen 

 Archipel zeer diepe bekkens deden ontstaan (Banda-zee enz.),. 

 maar zelfs een groot gedeelte van het Oud-Indisch Continent 

 deden verdwijnen, zoodat daarvan tegenwoordig alleen Mada- 



E. Suess, 1883— 190Q. Das Antlitz der Erde I, 1883; H. iSSS\ III i, 1901; 

 III 2, 1909. 



') E. Haug, 1900. Les géosynclinaux et les aires continentales. (Buil. Soc. 

 géol. France 3^ série XXVIII, 1900. p. 617— 711). 



3) A. RoTHPLETz, 1891—92. t. a. p. 



4) P. Lemoine, 1906. Etudes géologiques dans Ie Nord de Madagascar. 

 (Paris, 1906). 



5) R. D. M. Verbeek, 1908. p. 809—818. 



6) R. D. M. Verbeek, 1910. p. 22. 



— 2s2 — 



