DE WEST-INDISCHE BEZITTINGEN. 



Van Eeden had volkomen gelijk, toen hij dit opmerkte, maar 

 thans is het zich van dezen plicht bewust geworden en heeft in 

 het sedert verloopen tijdvak van nog geen twintig jaar getoond, 

 wat het wilde en wat het kon. Er is nog lang niet genoeg 

 verricht om thans reeds met een gevoel van zelfvoldaanheid te 

 o-aan terugzien op al dat mooie werk en te gaan denken, dat 

 wij ons nu toch al heel verdienstelijk gemaakt hebben ; wij 

 staan aan het begin van een lange en moeilijke weg, waarop 

 de eerste schreden gezet zijn, waarvan de eindpaal nog niet te 

 zien is, maar die ten slotte leiden móet tot de welvaart van 

 West-Indisch-Nederland. 



Een geschiedenis te schrijven van zoo recent werk is niet 

 mogelijk, een overzicht geven van wat er gedaan is, misschien 

 wel en daarom moge in dit laatste hoofdstuk datgene vermel- 

 ding vinden, wat bewijzen kan, dat Nederland thans ook het 

 natuuronderzoek van de West als een roeping beschouwt. 



Wel is er in de eerste helft van de negentiende eeuw 

 belangrijk algemeen-natuurwetenschappelijk verzamelwerk ver- 

 richt door A. Kappler (i8i6 — 1887), een Stuttgarter van ge- 

 boorte, die door zijn lust voor avonturen zich in 1835 te 

 Harderwijk liet aanwerven voor het koloniale leger en voor 

 Suriname bestemd werd. Na zes jaren bij het leger gediend 

 te hebben, nam hij in 1842 ontslag om met handel en koloni- 

 satie in zijn onderhoud te voorzien, en maakte na dien tijd 

 gedurende zijn verder verblijf in Suriname (tot 1879) talrijke 

 reizen naar het binnenland, vanwaar hij groote verzamelingen 

 van zoölogische en botanische voorwerpen meebracht. Dat 

 Kappler een goed waarnemer geweest is, blijkt wel uit de 

 floristische en faunistische beschrijvingen, die hij ons in zijn boek 

 ,,Surinam" ') gegeven heeft. 



') A. Kappler, 18S7. Surinam, sein Land, seine Natur, Bevölkerung etc. (Stutt- 

 gart, 1887. 384 pp.). Hierin: Die Pflanzenwelt. p. 15 — 45 en Die Tierwelt. p. 46—205. 



- 285 - 



