's LANDS PLANTENTUIN NA 185O. 



begint de Indische regeering, dank zij de geschiedkundige 

 neigingen van den Gouverneur-Generaal Sloet van de Beele, 

 het belang van Teysmanns plannen te begrijpen. In April 1863 

 wordt aan den Minister van Koloniën aanstelling van een 

 „wetenschappelijk gevormden botanicus" gevraagd en op aan- 

 drang van Miquel besluit de minister hiertoe. Weder door 

 Miquel's invloed wordt hiertoe aangewezen de candidaat aan de 

 Utrechtsche Universiteit R. H. C. C. Scheffer, die na voltooiing 

 van zijn studie onder Miquels leiding, in Buitenzorg het ambt 

 van directeur zou aanvaarden en dan eerst „door Teysmann's 

 rijke ervaring worden voorgelicht". En tegelijk met de benoe- 

 ming van dezen nieuwen directeur wordt de Plantentuin uit de 

 boeien van het militair régime bevrijd en wordt de Intendant 

 der Gouvernements-Hotels aangeschreven: „om in overleg 

 met den Hortulanus van 's Lands Plantentuin te Buitenzorg, 

 J. E. Téysmann, voorstellen te doen omtrent de afscheiding van 

 het park en den plantentuin". 



Tevsmann had volgehouden en overwonnen, 's Lands Planten- 

 tuin was herboren! 



De nieuwe directeur van den Hortus Bogoriensis was een 

 noo- jonge man, maar begaafd met een wilskracht, die hem tot 

 het overwinnen van groote moeilijkheden in staat stelde. Door 

 zijn innemende persoonlijkheid had hij zich de genegenheid van 

 zijn leermeester Miquel verworven; door zijn bescheidenheid 

 en zijn liefde voor planten werd hij meer de vriend dan de 

 chef van den zesendertig jaar ouderen Téysmann. 



Scheffer's vader was een energiek en wetenschappelijk 

 hoogstaand geneesheer te Spaarndam, waar Rudolph Herman 

 Christiaan Carel 12 September 1844 geboren werd; achtereen- 

 volgens woonde de familie Scheffer te Spaarndam, Poortugaal, 

 Utrecht en Weesp, totdat Rudolph in 1862 naar Utrecht terug- 

 keerde, om hier medicijnen en natuurwetenschappen te gaan 



— 189 — 



