( 424 ) 



Si va tes vis audirc, omnc legique per aevum. 



Ipsarum vcro rerum virtutc Icncrc 



Cui satis est; voccra propriam niimcrosque poclac 



30 Qui parvi facit; is placeat sibi jure liccbit; 

 Vatem cur dicas, nil est, nisi sernio ligatus. 

 Ast ego, quae Danlis sit, quaero, poctica virlus; 

 Hic critico criticum, quo sucvi, more modoque 

 Acturus; nil iiisolitum qui spiret, et intcr 

 Nubîla suspensus nolit fluitarc, sed astra 

 Stans firmo spcctarc solo; quid Gœthe, recordans, 

 Quid Flaccas doccat, rud viiscuit utile diikî 

 Lectorem ddectando parilerque monendo. 



Ncmpe, ut sit magna dignum mihi laudc poema, 



40 Quid poscam potius, quara, res, ubi nil vetat, ipsa 

 Ne valde placeat, felix accédât ut una 

 Tractandi ratio, purae quot suntque loquelae 

 Etiuimeri vénères? De quo, scis, credo, magistri 

 Quantum praecipiunt; nec me tentavit in istis 

 Quaerendi famam, nec tentatura cupido. 

 Quam vero pulclirum, seu longum seu brève, carmen , 

 Antc alios aequus censor mihi judicet omnes, 

 Inprimis sana qui pollens mente profundo 

 Cum pulchri sensu. Res autem si intueare, 



50 Quid gravius dicas, prius optandumve poetae, 



Quae faveat, quam scire, suae, quae discrepet arti; 

 Quam vitet, satis aut sit tangere? Saepe quod ipsos, 

 Queis felix nec deest linguae, nec copia rerum, 

 Nil curare vides ; quorum per rara volumcn 

 Siqua tamen muita dignissima laudc nitescant, 

 Pravorum moles, ne vivant, obruet; elsi 

 Olim fit, crilici dum gaudent prava tueri, 

 Ut longum minima se vendat parte poema. 

 Singula, sed ditfert, pulchraene quis insérât, annc 



60 Talem matcriem tractet, pacne omnis ut extra 

 Laus quaercnda, bonus qua sit magnusve poeta; 

 Exemplum cujus rarum dat musa Maronis. 



