( 4^5 ) 



Sed ncc, si nulliim diicanl aliuiuk' docorcm , 

 Vcrsihnsexcludaiu, quue talia cuiiqiKj, scvenis ; 

 Claris adscribat dum ne se vatibus auctor. 

 Sic operani, sine, ametquc suam, mcritaque fiuatur 

 Laudc, lyrae scu forte modis, quani voce solula , 

 Insignis lyricus patrios gcrnianus ut inter, 

 Diccrc quis nialit, spondei, quacve choraei 



70 Sit vis in numerisj lymphalis sive medendi 

 Hexamctris clcgisve artem, legisve Quirituni 

 Exponat tabulas j funclis, seu, corpora quaenani 

 Suprema rcditura die; nune qualia rari 

 Sunt sane metricis ausi committere formis. 

 In pulchro, dixi, quae sit mihi carminé felix 

 Matcriac ralio; qua sis perfectus ab omni 

 Parte licet, sumnios lamen inter jure poetas 

 Non numerandus eris, nisi, virtus altéra, rébus 

 Eximiis ars traclandi, sermoque beatus, 



80 Miraque vis numeri eonspirct; nulla voluptas 

 Qua major magnis fuit aut dulcedo poetis. 



Hactenus attigimus, quorum pars carmen ad omne, 

 Pars ad longa trahcnda magis, quae nobilis inter 

 Aetcrni Divina manet Comoedia Dantis. 

 Tu, mea de tando quae sit sententia vate, 

 Quacris; cujus opus vcluti genus omne, poesis 

 Quotquot doctores unquam statuere, refugit; 

 Nemo queat lyricum quod sanus dicere, nemo 

 Dramaticum; nec, epos, vero, cur dicere malis, 



90 Causain repcreris; nisi, quod narrantis, ideniquc 

 Sit longum, ex epicis ut sunt celcbcrrima; dii 

 Qualia Maconidae bina est mirata vctustas. 

 His licet adjicias non vanum; scilicet, ulli 

 Magna quod ex epica vcniet vix fania poesi, 

 Cui satis exiguo rem pulcbram includere gyro ; 

 Ingenii, unde patet, quanti sit condere vatis 

 Maeonii dignuni musac certare. Quid auteni , 

 Si Lamartini spatiis libi finxeris orbeni 



Tome xx. — V part. 29 



