( 450 ) 



Nullius in laudeni vatis par cxtitit ardor. 

 Ultcrius, ncc jam» quo progrcdiantur, liabebunt, 

 Immeiisuni, deus ut, qiiibus est Comoedia, nulli, 

 Mundus ut, humanae non impcnetrabile menti; 

 Quippe canens, terrestre deus quodeunque creavit, 

 Aeternum ut, culpis Ghristi sub lege piatis. 

 Ad fontem redeat felix. Ilis addere possum 



2S0 Haud minus arcanum ; nam plastica prima vocata est 

 Pars operis; mire ccu picturata secunda, 

 Tertia suave modis aninium, ceu musica, mergens. 

 En criticum tibi, qui, coelo cognatus et ipse, 

 Mysticus expendat, terrae solatia, vates; 

 Quemquc putes, Dantis qualis sit quantaque virtus, 

 Historico claro digne monstrassc Leoni; 

 Talia ni vano potius praeconia capti, 

 Quam recto, credas. Equidem, impcnetrabile quin sit, 

 Non dubito, deus ut mundus; sed, quomodo, pulcbre 



260 Quod componit homo, par ut nil fingere detur, 

 Humanae sit opus tamen impenetrabile menti, 

 Me latuit, fateor. Laudem quam Dantis et ipse 

 Praecipuam feci, non pugno, maxima ne sit; 

 Mox dicturus, co quid nomine distet Ilomero. 



Caetera si quaeris : per terna volumina fusa, 

 Membra tôt ad corpus bene quam digesserit unum ; 

 Temporis ingenio coalescat ut omne poema ; 

 CurMaro dux, cur Papinius, cur lecta Beatrix; 

 Ut deceat Christi gentilis religioni 



270 Passim mixta, profana sacris; et piurima quae sunt; 

 Mirus, ubi, mage sit, quacras, pulcherne poeta; 

 Ipsae, seu, quae res, et quanta licentia quidquid 

 Fingendi, spectes; seu, singula quomodo dicat; 

 Quis sermo, numerive, et quanta licentia fandi : 

 Haec equidem, utdecuit, perpendi, rite poetam, 

 Nec non censores veteresve novosve revolvens; 

 In queis quae rectc, quae non, mihi visa notari, 

 Hic longum; et criticis, pridcm scis tutc, magistris. 



