( 435 ) 



Nec facile, in nostro sensuque animo((ue rcmotis, 

 Quid rectum sit, discernas j res denique inanes 

 Niillac non parient faslidia. Forsan et ipse 

 Hic causani videas, clari Messiada vatis 

 Quisque l'ère cur mirari, quam evolverc, malit. 

 Sic doctis, nemini, criticis placuisse; nec ulla 

 Causa mihi major, cur, quanta poetica Dan lis 

 Sit vis, inferno pateat; quamvis minor hac in 

 Parte locus sophiae; longum qua saepe laborat , 



360 l't dixi , Carmen; doctrinae plastica virtus 



Nempe ubi deest. Sapiens diversas censor in omni 

 lias dotes norit discernere rite poeta; 

 Nam magnis sane sapere est et scire necesse; 

 Ad pulchrum carmen neutrum sed sulïicit ulli. 



Praecipuc nobis hic quae rnemoranda, qnis autem 

 Nesciat, ipsius Dantis nisi nominis idem 

 Famaeque ignarus, totum quae sparsa per orbem? 

 Inferni inscriptis'portae quid celsius? aut quo 

 Tantum contremuit mortalis fulmine linguae? 



570 Francisca, cui non doluit, narrante, poeta 



Queis cadit exanimis, tenerae miseratus amores? 



Christicolae nempe in chartis nil pulchrius exiat ; 



>'ec gentilis erat quidquam par fingere musae. 



Quis non horrescit mirans infanda querentem, 



Se natosque ut dira famé vindicta necaril? 



Quid nostri praeferre velis, mundive prioris? 



Quid h ra , quid tuba majus habet , grandisvc cothurnus? 



His addi longo quae sint in carminé digna, 



Ad finem milto properans inquirere; multa 



380 Nec, puto, repererit censor non vanus, at idem 

 Plurima, quae, nulla quamvis insignia dote, 

 Quo capiatur, habent. His insunt illius aevi 

 Historiae mullac, multae, quibus ipse poeta 

 Miscelur; sunt ingeniose, sunt et acute 

 Dicta; nec insolito gaudentis plurima desunt, 

 Soluni quae Dantcm dcccant; unde haec magii illi 



