n Dr. Julius Steiner. 



** Biatorella (Sarcogjme) leucothallina Stnr., sp. nova. 

 Species prope accedens ad B. urceolatam Anzi, thallo autem tenuiter 

 quidem sed distincte emergente et distincte areolatü praesertim diversa. 

 Thallus latius expansus, ad peripheriam evanescens, linea cingente obscura 

 nulla, centroversus mox ad o*3 mm crassus et obiter quidem sed distincte, 

 conferte areolatus, planus, in statu sicco albus, superticie paulum farinosa, 

 spurie in Luridum vel caesium vergens, madefactus distinctius glauce vires- 

 cens. Areolae saepe ad 0*5 mm lt., subrotundae vel angulosae, in toto 

 planae sed spurie, aeque ad marginem ac in superticie plicatile inaequales. 



In sectione sub lente visa medulla et cortex alba, Stratum gonidiale 

 intensius viride elucens. Sub microsc. medulla et cortex impellucida, 

 Stratum gonidiale mediocriter altum, interruptum et bene elucens. Cortex 

 ca. 20 — 40 \j. crassus, incolor, extus dehiscens, sine strato tegente, hyphis 

 intricatis et cellulosis, cellulis parum distinctis, praesertim rotundatis, ca. 

 4 — 6 \x latis formatur. Cortex lateralis, aeque ac superior iormatus et colo- 

 ratus, usque ad basem strati gonidialis penetrat. Stratum gonidiale crebrius 

 interruptum, valde varians, 40 — 80 ;/ altum, tunque gonangia magis per- 

 pendiculariter elongata, ceterum magis rotundata. Hyphae medulläres in- 

 tricatae, in centro areolarum magis perpendiculariter intricatae, cellulosae 

 t'ere aeque ac hyphae corticales, sed cellulae, saltem in superiore parte 

 medullae, magis elongatae. 'Phallus reag. solitis non coloratur. Discothecia 

 parva, ca. 0*2 — o # 3 mm lt., suborbicularia, paulo minora et minus emer- 

 gentia quam in B. itrceolata, discus coneavus vel subplanus, h. i. pruinosus, 

 regulariter nudus, margo excipularis minus perspieuus quam in specie 

 comparata, sed margine thallode albo, elato vel subelato, non rare distinctius 

 cinetus, in statu madido melius perspiciendo. Hie margo thallodes seeun- 

 dum descriptionem etiam in B. perilcnca Wain. in Bot. Tidskr. Kjobenh. 

 XXVI, p. 24g (1904) adest, sed thallus huius speciei parum evolutus vel 

 evanescens et apothecia longe maiora, 0*4 — o'8 mm lata. 



Excipulum angustum sed bene perspiciendum, marginale obscure 

 fuscum ut epithecium, ceterum pallidum, sub excipulo basali gonidia nulla. 

 Hymenium ca. 74 — 94 \j. altum — in Biat. urceolata humilius, ca. 60—70^. 

 altum — , purum. Paraphyses hliformes, ca. 2 \x latae, contentu in spatio 

 longiore (5 — 7 ;;.) interrupto, supra ad 3 (3*5) \i incrassatae et distinctius 

 cellulosae, ad apices clavatae et ad 3 — 4 \j. late capitatae, connatae epithe- 

 cium obscurius varie fuscum, strato gelatinoso, incolore tectum formant. 

 Asci polyspori. 



Sporae incolores, paulum elongatae, apieibus rotundatis, 4 — 6 \j. lg. 

 et 2 — 2*5 \x lt. In B. urceolata sporae paulo latiores sunt, 4 — 4*5 \). lg. et 

 3—3-5;;. lt. 



J ope hymenium lutescit, contentus ascorum aurantiace rufescit, dum 

 in />. urceolata hymenium primum coerulescit, deinde p. p. virescit et p. p. 

 in sordide fuscum decoloratur. Pycnides frustra quaesitae. 



