2 i Dr. Julius Steiner. 



planae, fertiles maiores et paulum incrassatae. Apothecia singula vel pauca 

 in areola, in toto aeque form ata uti infra pro P. nolente indicantur. Pycnides 

 in hac specie ut in P. nolente rarius inveniuntur, quas ubi autem observavi 

 conidia proereant ubique ad 15 — 28 (3i) \i lg. et 0-5 — o*8 ;j. lt., reeta, leviter 

 curvata vel flexuosa. Conidia, exempli causa, in Arn. Nr. 420 ad 3i \i lg. 

 et ca. 0*5 \j. lt. sunt, in Arn. Nr. 1046 ad 27 \j. lg. et 0-5 \). lt., in Norrlin, 

 Fenn. Nr. 45 (rare visa) ad 18 p. lg. et 0*5 — o*8 ;j. lt. 



Pertusaria inquinata f. obscurata Th. Fr. in Scand., p. 3i2 (1871). 



Forma colore et habitu thalli a pl. typica diversa et analoga f. luri- 

 datae Pert. nolentis. Thallus varie luride vel fusce obscuratus vel fere 

 nigricans, squamis ± incrassatis. Apothecia immersa, paulum emergentia, 

 disco nigro, piano et regulariter anguste, albide, non elate marginata. Notae 

 ceterae in toto ut in pl. typica. 



var. personata Th. Fr. in Scand., p. 108 (187 1). Pertus. 



personata (Th. Fr.) Stnr., Prodr., in Sber. Ak. W., CVII, p. 168 (1898). 



A me 1. c. Pert. inquinata et P. personata longitudine conidiorum 

 speeifice separantur. Conidia speciei prioris 7 — 10 \j. lg. indicantur seeun- 

 dum exemplar perparvum in monte Godaman in Thessalia collectum. 

 Conidia, tunc semel observata, juniora, basidiis abhuc insidentia, non 

 evoluta erant, nuperius sedule quaesita ad 18 — 27 \). lg. vidi ut regulariter 

 aeque in Pert. inquinata et P. nolente inveniuntur. Ceterum haec planta 

 graeca seeundum sporas maiores, 25 — 42 \j. lg. et 18 — 22 \). lt., P. nolenli 

 et quidem eius varietati chiodectonoidi Bagl. adnumeranda est. 



Seeundum exemplaria dua var. personatae, ab autore ipso collecta et 

 communicata in herb. H. U. asservata thallus alutaceus vel dilute cinereo 

 alutaceus, minute, conferte et squamulatim areolatus est, areolis sterilibus 

 parvis, ± verrueiformibus, subangulosis, fertilibus paulo magis adhuc tur- 

 gidis, subglobosis, maioribus et magis obscuratis. Cortex superior ca. 7 — 15 ja 

 crassus, capitulis extremis, fuscescentibus vel vix coloratis, h. i. nubilatis et 

 cellulis nonnullis subrotundis hypharum subperpendiculariter intricatarum 

 formatus et, ubi coloratus, H N 3 purpurascens et K H O ± et p. p. 

 purpuree violascens etiamsi non aequaliter. Stratum emortuum et tegens 

 crassius, ca. 20 — 25 \x crassum, super corticem lateralem evanescens. Cortex 

 lateralis aeque crassus et contextus ut superior, strato emortuo ad mar- 

 ginem jam evanescente. Stratum gonidiale irregulariter interruptum, ca. 

 50 — 70 \). crassum. Medulla hyphis ± perpendiculariter intricatis, ad 5 — 7 \). lt., 

 subtorulose cellulosis, cellulis rotundatis vel ellipticis formatur. 



Apothecia pluria in areola, e punetiformi parva, sicca nigra, madida 

 concoloria vel paulum in sanguinee fuscum vergentia, disco madido con- 

 vexulo, non vel indistinete marginata, saepe apothecia pluria aretissime ad 

 1 mm late congesta, subcontluentia, subcomposita, in statu sicco habitum 

 fere apothecii singuli praebentia. Epithecium K H O distinete violascens. 

 Sporae ca. 22 — 28 \j. lg. et 12 — 15 p. lt. Pycnides frustra quaesitae. 



