OVER DE MOEILIJKHEDEN DER ONDERSCHEIDING 



VAN 



MONOCHLAMYDEAE EN DIALYPETALAE. 



De verdeeliüg der Aügiospermae in Dialypetalae^ Gamope- 

 talae en Monochlamydeae zou een gemakkelijkeu weg tot 

 determinatie opleveren, zoo bij elk geslacht het hoofdkenmerk 

 der groep, waartoe het behoort — een kelk rnet losbladige 

 bloemkroon, een kelk met vergroeidbladige bloemkroon of 

 geen tegenstelling van kelk en bloemkroon — ook altijd 

 voorkwam. Dit is echter geenszins het geval. Bij de Dialy- 

 petalaQ treffen wij niet zelden een vergroeidbladige bloem- 

 kroon aan en zeer dikwijls ontbreekt er de bloemkroon ge- 

 heel. Aan den anderen kant vindt men ook bij de Mono- 

 chlamydeae vele geslachten, die een dubbel bloemdek hebben, 

 waarvan de binnenste krans gekleurd is en nu eens losbladig, 

 dan weder vergroeidbladig kan zijn. Het laatste komt slechts 

 voor bij sommige Loranthaceae^ die door hun parasitische 

 levenswijze en den onontwikkelden eierstok gemakkelijk te 

 herkennen zijn. Eene verwarring der Monochlamydeae met 

 de Gamopetalae zal dus niet dikwijls voorkomen. De onder- 

 scheiding der Monochlamydeae van de Dialypetalae kan 

 echter dikwijls moeilijkheden opleveren. 



Bij de Monochlamydeae zullen deze het meest voorkomen 

 bij de vormenrijke familie der Eiiphorbiaceae, waar niet zel- 

 den bloembladen worden aangetroffen evenals bij de typische 

 Dialypetalae in alle opzichten verschillend van de kelkbladen. 

 De constante eenslachtigheid der bloemen, de gewoonlijk 

 door een kap bedekte anatrope eitjes, waar de zaadnerf — 

 behalve bij Sarcococca — buikstandig en het poortje naar 

 boven gericht is, kunnen ons dan tot aanwijzing der familie 



