Festuca rubra. 43 1 



Fran Li. Inari omnamner Hackel i bref till Kihlm. var. genuina subvar. 

 £ barbata Hack. Mon. p. 139. 



N&gra former uppraknas dessutom fran Lapp, ross, af X. I. Fellm.. 

 hvarjemte i H. M. F. finnes ett antal dylika. Hit hor dessutom antagligen F. 

 obliqua y purjmrascens, som upptagea fran Ab. „in ripis inundatis argillosis cop. 

 sub Stor Heickihe prope Aboam": J. G. Justander & Z. Tamlander, Observatio- 

 nes bistoriam plantarum fennicarmn illustrantes, Abo 1791. p. 16, der den be- 

 skrifves. 



Alia dessa varieteter bora annu granskas, sarskildt ar deras utbredning 

 ej utredd. 



Festuca rubra subvar. arenaria Osb. Fr. 



In litoribus murium hand infreqvens. 



Ad litora marium septentrionalium (fqq): Hackel Monogra- 

 phia [vide supra p. 433] p. 140. 



Al. Geta prope Finno: Hult ann. — Ab. Pargas st fq: Arrh. 

 Ann. — Nyl. ad Fagervik et in insula Jakob-Ramsjo in tae- 

 niis: His.!: Tytarsaari in arena volubili: Brenn.! — [Ik. vide 

 Meinsh. p. 432.] 



Sat. p in litoribus maritimis: Malmgr.! 



Oa. (p) in litoribus maritimis: Malmgr.; fq in litoribus mari- 

 timis: Laur. 



Lk. Sodankyla ad Mutenia, Seitajarvi, pag. Sodankyla (Blom 

 in H. M. F.): Wainio Not. — Li. Koppelo: Wainio Not. 



Lp. vide X. I. Fellm. 



Spec, in H. M. F. adsunt ex AL, Ab., Nyl.. Ka, Oa.. Ob.. 

 Lv, Lp., Jjt. et Lm. 



Da denna varietet tydligen furekommer med ganska stor freqvens, harjag 

 ej ansett sk'al furefinnas att upprakna fyndorterna fur de sarskilda exemplaren. 



FestllCa elatior L. pratensis Huds. 



In maxima parte Fenniae frequenter ant satis frequenter 

 occurrit; inter 64° et 65° (fere) suhito rarescit, sed usqve ad 

 65° 5(y indicator. 



Kalm: maxima pars Fenn.: Fries; Ostrobottnia (F. Nylander 

 in litt.j: Led. IV p. 453: per lotam Scandinaviam usqve ad reg. 

 silvaticam inferiorem Lapponiae: And. Gram. p. '2^ -21; Scand. 

 s. 1.: Nym. Consp. p. 825; saepe in pratis siccioribus: Ign. Geogr. 

 p. 352/ 



