— 143 — 



hyphis religatœ crustamque granulosam seu coral- 

 loideam, nunc tenuem, nunc satis crassam rimo- 

 samque efficientes ; intus albidaj vel superne leviter 

 rufescentes et sub apotheciis sa?pe rubricosa'; subtus 

 cœruleo nigricantes et hypothallo concolore, plus 

 minusve crasso et coactili impositse. Hyphœ hypo- 

 thallinte inter squamulas peripheria3 dispersas visi- 

 biles atque totum thallum vel magnam ejus partem 

 zona cœruleo-nigra, 1-2 mill. lata, circumdantes. 

 Squamula3 cortice demum plectenchymatico, superne 

 albido et inferne ccerulescente circumdata^ ; in juve- 

 nilibus squamulis cortex ille ex unica hypha articu- 

 lata et in vetustioribus e duobus vel tribus constans 

 et tum 8-12 [x latus cum cellularum lumine 4-6 [j. lato. 

 Gonidia scytonemea, vel pallide cierulescentia vel 

 stcpius griseo-viridia et superne non raro brunneo- 

 flaventia, 6-8 \>. lata, in monilibus plus minusve longis 

 vaginatis, interdum brevibus, verticaliter directis, 

 non raro flexuosis aggregata et totam interiorem 

 squamulam occupantia ; inter haec monilia hyphee 

 superficiel perpendiculares vel obliquœ, septatœ 

 articulosque 6-7 [jl latos, pariete tenui, prasbentes. In 

 squamulisvetustioribus, sub juvenilibussitse, gonidia 

 rarescentia vel deficientia atque hyphte numerosiores 

 et plectenchymatice junctœ ; aliquando illœ squamula3 

 toUe cellulosse. Hyphœ corticis inferioris continuatte, 

 7-8 [j. crassfe, septatse, primum verticales et mox 

 superficiel parallelre ramosieque et stratum crassum 

 formantes atque inferne albidae et non septatae 

 evadentes ac in saxum vel in lignum pénétrantes ; 

 (superficies saxi calcarii, hyphis hypothallinis amotis, 

 cserulea apparens, atque in fragmento tenui ope 



