﻿Cl. V. Heptapterygii. 401 



magis carnofi quam aliis plerisque pifcibus. 

 Pifcem ltunc in Germania alicubi vifum de- 

 fcripferat Willughbejus, in cujus notitia nihii 

 est, quod cum Umbla priore lacus Lemani apud 

 Rondeletium aut Du Hamaliumll. p.220. tab 3. 

 f. 5. conveniat. 



In pifce liquore condito membranae br. ra- 

 dios 10 numeravi, nares geminas vidi, inter- 

 media membrana foramen anterius et majus 

 operculi inftar claudente: fulcrum ventralium 

 pinnarum pictura recte reddidit: fed dentes 

 rari .conici acuti fimplice ferie pofiti adfunt in 

 utraque maxiila : praeterea maxilla interior feu 

 palatina limiles fed breviores unica ferie pofi- 

 tos habet, maximos lingua: omnes funt im- 

 merfi carnibus, et vix apicibus exitantes confpici 

 poilunt. Mihi igiturWillughbeianus pifcis plane 

 diverfus efle a noltro videturi Contta niem 

 fequenti forma capitis, maxillarum deniium, 

 numeroque pinnarum radiorum tam fimilis eit, 

 ut dubitatio mihi aLiqua de fpeciei diverfitate 

 fit fubnata. Schn. 



*4. Salvelinus. S. rictu peramplo, trun- 

 co rubro guttato, pinnis dorfalibus et eaudali 

 fufcefcentibus, ceteris rubris, radio primo pin- 

 narum ventralium et analis albo, ventre au- 

 rantiaco, appendice fupra pinnas ventrales. BL 

 /.99. Linn. n. 9. et Salmarinus n. 10. Gmel. 1370 

 et 1371. Schrank Itinerarii Bavarici p. 90. 

 B.io. P. 14. V. 9. A. iq. C. 24. D. 13. o* 



Habitat in Germaniae auftralis lacubu* 

 frigidioribus, bipedalis. 



*5« Huciio* S. fquamis niinimi , tfunco 

 et pinnis nigro- pUnctatio, appendice fupra vesu- 

 trales. Bl. t. 100. Linn. /7.5. GmeL 1369, 



Gc 



