﻿490 Cl. ViL Pentapterygii. 



perioris pofitis antennis feu tubulis brevibus, 

 pongro fjmilibus, roftri extremi lituris variis 

 albidis, dorfo primi punctis io cinereis, cauda 

 compreffa, pinnata, pinnae analis apice tantum 

 nigro, colore corporis dilutiore, denique hepate 

 lobato, non fimplice. 



Hnic Linnaeus M. A. F. 58- II. colorem 

 grifeum, iineam lateralem pallidam et patriam* 

 Amei ica m tribuit. 



Brunnich P. M. 12. membranae br. radios 

 10 pectoralis pinnae 16, latera capitis argen- 

 tea, lineani lateralem fuperam, rectam, antiee 

 ex guttis albis formatam annotavit. Willugh- 

 beus cum fola anguilla exemplo Salviani com- 

 parans nnres parvas rotundas (omiflo lobo vel 

 tul>uio) os parvis dentibus deufe itipatis mu- 

 iiitum annotavit. Cum myro nemo compara- 

 vit; quare dubitabat Brunnich an vere ab eo 

 diitinctus fpecie lit. Quantum ex notitiaWil- 

 lughbei licet conjicere, oculi funt congri 

 grandiores. 



Anguilla illa , quam veluti myri varieta- 

 tem appofuit amicus, potius fpecie plane di- 

 verfa videtur efle, eamque ipfam antea murae- 

 nam ftrongylodontem vocaverat Blochius. 



In congri exemplo Maroccano maxillas 

 latas transverlim fulpatas, medias vero denti- 

 bus magnis conicjs armatas vidi : juxta hos 

 dentes, fupra latiores et rotundatos feries utrin- 

 que adeft dentium minorum acutorum. 



Quicunque in pofterum anguillarum ma- 

 rinarum genus defcribere conabuntur, dentium 

 formam fitumque ut refpiciant annotentque, 

 necefle erit, fi prodeile difciplinae volue- 

 rint. Schn. 



