— 154 -- 



tneerderingsmiddelen uitgerust zijn, worden op den duur in hooge 

 mate benadeeld in haren strijd tegen andere soorten, die voor of tijdens 

 den maaitijd rijpe zaden kunnen uitstrooien ». 1) — Na den maaitijd 

 « schieten de planten wederom uit, maar nu staan zij tegenover een 

 nieuwen vijand, n. 1. het rundvee, dat schier iederen dag in de weide 

 losgelaten wordt. Door het vee wordt een nieuwe teeltkeus gepleegd : 



de soorten die op eene of andere wijze van de aanvallen van het 



vee gevrijwaard worden blijven behouden, en kunnen (gedurende 



de laatste zomermaanden) bloeien en rijpe zaden dragen De overige 



planten trachten te vergeefs hare nieuwe stengels tot ontwikkeling te 

 brengen : zij worden door het vee telkens opnieuw afgevreten 2) ". 



Bij het waarnemen dezer feiten (voor meer détails, zie onze geciteeide 

 verhandeling), werden wij tot het vermoeden gebracht dat het onder- 

 breken van het vegetatietijdperk door het maaien zou kunnen aanleiding 

 geven tot de splitsing van sommige soorten in twee rassen of variëteiten, 

 waarvan de eene zich vóór en de andere na den maaitijd zou ontwikkelen. 

 Dit vermoeden hebben wij niet uitgesproken, daar wij geen bepaald 

 voorbeeld vermochten te vinden. De onderzoekingen van v. Wettstein 

 hebhen nu een gansche reeks voorbeelden bekend gemaakt ; en zijne 

 theorie omtrent het ontstaan van seizoen-dimorphe soorten onder de 

 weideplanten wordt door onze waarnemingen gestaafd. 



In Vlaanderen ondergaan de weideplanten, na den maaitijd, den vernie- 

 lenden invloed van het vee ; de soorten, die niet met voldoende verdedi- 

 gingsmiddelen zijn uitgerust^ worden afgevreten, en knnnen schier 

 onmogelijk zaad dragen. Hieruit volgt a priori, dat dergelijke 

 plantensoorten zich in onze weiden niet zullen kunnen splitsen in 

 seizoen-dimorphe soortenparen, daar de laatbloeiende soort van ieder 

 paar door het vee zou ten onderen gebracht worden. Het is zeer opmer- 

 kenswaardig, dat al de voorbeelden van seizoen-dimorphie die in 

 V. Wettstein's verhandeling vermeld worden, voorkomen bij planten, 

 die in meerdere of mindere mate giftig (Euphrasia, Odontites, Alectoro- 

 lophus) of bittersmakend (Gentianaceeën) zijn, en daardoor zeer 

 waarschijnlijk tegen de vraatzucht van het vee beschut worden. 



Door V. Wettstein's onderzoekingen is voor de beschrijvende plantcn- 

 kunde een vruchtbaar arbeidsveld geopend : in ons gebied, waar de 

 onbewuste invloed van den mensch zeer aanzienlijk is, zijn er waarschijn- 

 lijk talrijke voorbeelden van seizoen-dimorphie te vinden. 



J. Mac LhOD. 



(1) Loc. cit., hlz. 414. 



(2) Loc. cit., bh. 410 — 416. 



